ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΥΠΟΤΙΤΛΙΣΜΟΣ PARIS K.
Αποβίβαση επιβατών μόνο. Απαγορεύεται το παρκάρισμα.
Μην αφήνετε το αυτοκίνητό σας ανεπιτήρητο.
- Είναι απλά μια αθώα παριστάμενη. - Σώπα.
- Πες τους ότι δεν θα το κάνω. - Πρέπει να γίνει μέχρι τη Πέμπτη, Νικ.
Και φρόντισε να γίνει στη Βοστόνη όπου ζει ο τύπος.
Θα σε δω στο Λονδίνο το Σάββατο. Θα έχουμε και κρασί για να το γιορτάσουμε.
Η λευκή ζώνη είναι για άμεση επιβίβαση και αποβίβαση επιβατών.
Κύριε Τούμυ, κύριε Τούμυ! Δόξα τω Θεώ, σας πρόλαβα.
Έλεγξα τα νούμερα των γραμματίων που αγοράσατε. Χάσατε 43 εκατομμύρια δολάρια.
- Το ξέρω. - Το ξέρετε;
Βέβαια. Εγώ είμαι ο επικεφαλής της εταιρίας. Θα σε πάρω απ'τη Βοστόνη.
Κύριε Τούμυ, δεν μπορείτε να πάτε στη Βοστόνη!
Όλες οι δοσοληψίες έγιναν από εσάς. Το διοικητικό συμβούλιο θα σας σταυρώσει.
Το γνωρίζω, γι'αυτό ακριβώς πρέπει να πάω. Σου προτείνω να ηρεμήσεις. Όλα θα πάνε καλά.
Για την ακρίβεια, όλα θα πάνε υπέροχα.
Υπάρχει κάτι το αλλόκοτο μες το κεφάλι αυτού του τύπου.
Μιας και σ'έφερα μέχρι το αεροδρόμιο, θέλεις να μου πεις γιατί πηγαίνεις στη Βοστόνη;
- Δεν πρόκειται να σου πω και το ξέρεις. - Αυτό είναι κάτι που δεν το συνηθίζεις.
Να ταξιδεύεις σε μια ξένη πόλη χωρίς να λες το λόγο ούτε στην καλύτερή σου φίλη;
Πτήση 29, για Βοστόνη.
Είναι η πτήση μου. Πρέπει να φύγω. Γεια.
Με συγχωρείτε.
Αυτά τα όργανα δεν δείχνουν τίποτα. Η απώλεια πίεσης μπορεί να'ναι απ'οπουδήποτε.
Μην ανησυχείς. Θα το βρουν οι τεχνικοί.
Πως να μην ανησυχώ. Ξέρεις τι μπορεί να κάνει η απώλεια πίεσης.
Θα γίνουμε ανθρώπινο πατέ.
Μάλλον το κάνω αυτό εδώ και πολύ καιρό.
Δεν ξέρω τι να πω. Δεν βρήκαμε τι φταίει.
Δεν σας θέλω για τη διαρροή, κυβερνήτα. Μπορούμε να μιλήσουμε για λίγο εκτός;
- Γιατί; Τι συμβαίνει; - Πάμε έξω, σας παρακαλώ.
- Θα μου πεις τι συμβαίνει; - Αφορά την σύζυγό σας.
Την σύζυγό μου; Εννοείς την πρώην μου. Έχουμε χωρίσει. Τι τρέχει;
Είχε ένα ατύχημα. Καλύτερα να έρθετε στο γραφείο μου.
Τι έπαθε η Άννι; Πόσο άσχημα είναι;
Είναι νεκρή;
Ναι. Φοβάμαι πως είναι. Πήρε φωτιά το διαμέρισμά της.
- Είστε καλά, κυβερνήτα; - Ναι. Ξαφνιάστηκα, αυτό είναι όλο.
Έχει μια πτήση για Βοστόνη τώρα. Μπορείτε να γυρίσετε πίσω, αν θέλετε.
Ναι. Αυτό είναι το καλύτερο.
Κυρίες και κύριοι, η πτήση 29 της Αμέρικαν Πράιντ για Βοστόνη, αναχωρεί τώρα.
- Φαίνεται ότι η πτήση είναι πλήρης. - Μάλλον. Πως είναι ο καιρός;
Σύννεφα στα 20.000 πόδια, απ'τα Γκρέιτ Πλέινς μέχρι την Βοστόνη.
Επίσης εμφανίστηκε το βόρειο σέλας πάνω απ'την έρημο Μοχάβε.
- Πάνω απ'την Καλιφόρνια; Αυτή την εποχή; - Ποιος ξέρει; Ο καιρός τρελάθηκε φέτος.
Ζήτησα μια θέση κοντά στο παράθυρο και αυτό θέλω να μου δώσετε. Βλέπετε εδώ;
- Κάνατε λάθος. Θέλω θέση στο παράθυρο. - Γιατί δεν μιλάτε με τον...
Όχι, εσείς να μιλήσετε με τον υπεύθυνο. Εγώ μιλώ με σας.
- Πάντα ένας σε κάθε πτήση, έτσι; - Ναι.
Παρακαλώ τοποθετήστε τις τσάντες σας κι όλα τα προσωπικά σας είδη στο χώρο αποσκευών
πάνω απ'το κεφάλι σας ή κάτω απ'το κάθισμα του μπροστινού σας.
Αν χρειάζεστε βοήθεια, καλέστε τον φροντιστή.
Λοιπόν κυβερνήτα, σας εύχομαι καλό ταξίδι.
- Και τα συλλυπητήριά μου. - Ευχαριστώ.
Ελήφθη. Πτήση 29, έχετε άδεια για απογείωση. Καλό σας ταξίδι.
ΠΡΟΣΔΕΘΕΙΤΕ
Η πτήση μας θα περάσει πάνω απ'τα Βραχώδη Όρη και το Ντένβερ...
απ'το Ντε Μόιν, το Σεντ Λούις και θα καταλήξει στην Βοστόνη.
Χαλαρώστε και απολαύστε τη πτήση. Σας ευχαριστούμε που πετάτε μαζί μας.
Θεία Βίκυ, μπορώ να έχω ένα ποτήρι νερό παρακαλώ;
Θεία Βίκυ;
Μπορεί κάποιος να μου μιλήσει; Συγνώμη αλλά η θεία μου έφυγε και είμαι τυφλή.
Είναι κανείς εδώ;
Θεούλη μου, ας είναι κάποιος εδώ. Οποιοσδήποτε.
Ηρέμησε, ηρέμησε. Τι συμβαίνει;
Που πήγαν όλοι; Έφυγαν! Έφυγαν όλοι!
Τι εννοείς "που πήγαν όλοι"; Είναι όλοι εδώ...
Τι συνέβη; Προσγειωθήκαμε όσο κοιμόμουν και κατέβηκαν όλοι;
Που είναι η θεία μου; Θέλω τη θεία μου!
Όλα θα πάνε καλά. Πως σε λένε;
Ντάινα. Δεν μπορώ να βρω τη θεία μου. Είμαι τυφλή. Ξύπνησα και η θέση της ήταν κενή.
Ποιος ουρλιάζει; Έχει πρόβλημα το αεροπλάνο, κύριε;
- Που πήγαν όλοι; - Τι συμβαίνει; Φτάσαμε κιόλας στη Βοστόνη;
Θέλω τη θεία μου τώρα! Θεία Βίκυ; Θεία Βίκυ;
Τι στο διάολο συμβαίνει εδώ; Θα πει κανείς σ'αυτό το βρομόπαιδο να το βουλώσει;
Δεν είσαι μόνη σου. Υπάρχουν και άλλοι εδώ. Τους ακούς;
Ναι, αλλά που είναι η θεία μου; Και ποιος έχει σκοτωθεί;
- Σκοτώθηκε κάποιος; Έγινε αεροπειρατεία; - Κανείς δεν σκοτώθηκε.
Ένοιωσα τα μαλλιά της. Κάποιος της τα έκοψε.
Είμαστε 10 μαζί μ'εσένα και τον τύπο που κοιμόταν μπροστά. Τι γίνεται με το πλήρωμα;
Θα πάω να δω τώρα.
- Θα προσέχετε το κορίτσι; - Ναι, αλλά τι συμβαίνει;
Είναι κανείς μέσα; Ανοίξτε!
Τι νομίζετε ότι έγινε; Λέτε να προσγειωθή- καμε και ν'άφησαν τους άλλους να κατέβουν;
Δεν ξέρω. Εγώ κοιμόμουν.
- Είστε δασκάλα, έτσι; - Ναι, γλυκιά μου. Πως το κατάλαβες;
Απ'τη φωνή σας. Η δασκάλα μου στη σχολή τυφλών ακούγεται σαν εσάς.
Λέω να πάω να δω τι κάνει ο φίλος μας.
Θέλω να μάθω τι συμβαίνει εδώ και θέλω να το μάθω αμέσως!
Κι εγώ είμαι λίγο ξαφνιασμένος.
Είπες προ ολίγου ότι ένοιωσες τα μαλλιά κάποιου. Τι εννοούσες;
Σε κάποιο από εκείνα τα καθίσματα. Ένοιωσα τα μαλλιά κάποιου.
Είναι μια περούκα. Δεν είναι ανθρώπινα. Αυτά ένιωσες;
- Τι βλέπεις; - Τίποτα. Μόνο σκοτάδι και βουνά.
Τι τρέχει; Εξαφανίστηκαν κι οι πιλότοι μαζί με τους άλλους;
Δεν ξέρω. Δεν απαντάνε και η πόρτα είναι κλειδωμένη από μέσα.
Το φοβόμουν αυτό. Με συγχωρείς που σε τρόμαξα. Με λένε Νικ Χόουπγουελ.
Ελπίζω το καπέλο του πιλότου που είδα σ'ένα απ'τα καθίσματα ν'ανήκει σε σας.
Ναι, είμαι ο κυβερνήτης Άνγκλ. Αλλά υπό αυτές τις συνθήκες μπορείς να με φωνάζεις Μπράιαν.
Θα σε φωνάζω Σωτήρα, αν πίσω απ'αυτή τη πόρτα βρούμε αυτό που φαντάζομαι.
Λοιπόν, ας προσπαθήσουμε να την ανοίξουμε.
Πως γίνεται κάποιος να εξαφανιστεί και να μείνει το περουκίνι του εδώ;
Δεν είναι λίγο μυστήριο;
- Θεέ μου! - Ναι, χωρίς πλάκα.
- Η οδοντοστοιχία κάποιου. - Πράγματι.
Τι γίνεται εδώ;
Με συγχωρείτε! Βγείτε από κει πίσω.
Θα ήθελα να μάθω τι γίνεται.
Προσπαθούμε να σπάσουμε τη πόρτα γιατί δεν απαντάει κανείς.
Αλλά είμαστε τυχεροί γιατί ο φίλος μου από δω τυγχάνει να είναι πιλότος.
- Δουλεύεις για την Αμέρικαν Πράιντ; - Ναι, αλλά νομίζω πιο σημαντικό είναι...
Όχι, όχι. Εγώ θα σου πω τι είναι πιο σημαντικό.
Το πιο σημαντικό είναι το συμβούλιο που έχω στις 9 το πρωί στη Βοστόνη.
Στις 9 ακριβώς. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.
Πέταξα με σας επειδή σας εμπιστεύθηκα και δεν έχω καμιά διάθεση να χάσω αυτό το ραντεβού.
- Περίμενε. - Έχω τρεις ερωτήσεις για σας.
Πρώτον, ποιος έδωσε εντολή για έκτακτη προσγείωση ενώ κοιμόμουν;
Δεύτερον, που έγινε αυτή η στάση και τρίτον για ποιο λόγο;
- Έχεις δει ποτέ τον Σποκ στο Σταρ Τρεκ; - Τι στο διάολο λες;
Αν δε το βουλώσεις παλιοηλίθιε, θα σου δείξω τη λαβή που κάνει ο Σποκ και κοιμούνται.
Μην μου ξαναμιλήσεις έτσι! Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;
Βεβαίως. Είσαι ένας σαχλαμάρας που κρύβει το φόβο του με επιθετικότητα.
Για άκουσέ με...
Αυτό είναι λαβή!
Μπορώ να στη σπάσω, αν θέλω. Πίστεψέ με.
Στο ξαναλέω, μπορώ να στη σπάσω. Κατάλαβες; Αν ναι, νέψε με.
Άκουσέ με. Δεν έχω χρόνο να συζητήσω για τις δουλειές σου...
γι'αυτό θα σε στείλω πίσω στη καμπίνα, με τον κύριο με το ριγέ πουκάμισο.
- Με λένε Ντον Γκάφνεϊ. - Ο κύριος Γκάφνεϊ θα είσαι ο συνοδός σου.
Θα πας να κάτσεις στη θέση σου, θα δέσεις τη ζώνη σου και θα βγάλεις το σκασμό. Κατάλαβες;
Σήκωσε το χέρι σου, αν το κατάλαβες.
Θαυμάσια. Τώρα θα σε αφήσω εσένα και τη μύτη σου, να φύγετε.
Αλλά αν το συνεχίσεις, θα ανακαλύψεις πρωτόγνωρους κόσμους πόνου.
- Γιε πουτ... - Άστο, καλύτερα. Ο τύπος το εννοεί.
Καλύτερα έλα μαζί μου.
- Θα σε γαμ... - Κακή ιδέα.
Έλα, πάμε.
Πάμε να βρούμε κάτι για τη μύτη σου.
Λοιπόν, ας ανοίξουμε τη πόρτα.
Κάνεις δεν πιλοτάρει το αεροπλάνο.
Ότι και αν έγινε, συνέβη πολύ γρήγορα. Κοίτα εκεί.
Κοίτα αυτό!
Αν θες ρολόγια μπορείς να πάρεις όποιο θέλεις απ'τη καμπίνα. Έχει δεκάδες.
Τι μου λες;
Ρολόγια, κοσμήματα, γυαλιά... Επίσης πορτοφόλια.
Αλλά το πιο παράξενο είναι ότι υπάρχουν πρά- γματα που προήρθαν απ'τα σωθικά των επιβατών.
Όπως μεταλλικές βελόνες και βηματοδότες.
Ξέρετε, αρχικά έκανα την ίδια εικασία με τον αγενή φίλο μας...
ότι δηλαδή το αεροπλάνο προσγειώθηκε κάπου, για κάποιο λόγο...
και οι περισσότεροι επιβάτες με το πλήρωμα κατέβηκαν με κάποιο τρόπο.
Δεν θα απογειώνονταν ενώ κοιμόμασταν. Το αεροπλάνο μπορεί να πετάξει...
με τον αυτόματο πιλότο, αλλά χρειάζεται κάποιον για ν'απογειωθεί ή να προσγειωθεί.
Τότε που είναι οι επιβάτες και το πλήρωμα;
Δεν ξέρω.
Σκοπεύω όμως να το μάθω.
Μου δίνεις εκείνα τα χαρτιά σε παρακαλώ;
Το υψόμετρο είναι σωστό, 37.000 πόδια. Είμαστε στη σωστή πορεία.
- Τι κάνεις; - Ψάχνω το πλησιέστερο αεροδρόμιο.
Ντένβερ, εδώ Αμέρικαν Πράιντ, πτήση 29. Με λαμβάνετε;
Ντένβερ, απαντήστε παρακαλώ. Είναι η πτήση 29 της Αμέρικαν Πράιντ. Έχουμε πρόβλημα.
- Μεγάλο πρόβλημα. - Τι γίνεται;
Δεν πιάνω τίποτα.
Βοήθεια! Πτήση 29, χρειαζόμαστε επειγόντως βοήθεια.
Γιούνικομ, εδώ Αμέρικαν Πράιντ, πτήση 29. Παρακαλώ απαντήστε.
Ντένβερ, απαντήστε. Απαντήστε παρακαλώ.
- Εδώ πτήση 29. Απαντήστε, γαμώτο! - Ηρέμησε.
Ούτε αυτοί απαντούν. Τι έγινε εκεί κάτω; Πυρηνικός πόλεμος;
Ηρέμησε. Τι εννοείς ότι δεν απαντάνε;
Εννοώ τον πύργο ελέγχου του Ντένβερ. και τις άλλες υπηρεσίες εκτάκτου ανάγκης.
Τη Γιούνικομ, που δίνει βοήθεια σε μικρά αεροδρόμια.
Αυτά είναι η μεσαία ζώνη των βραχέων κυμάτων.
Εδώ θα'πρεπε να γίνετε χαμός από ερασιτέχνες αλλά δεν ακούω ούτε τ'ατμοσφαιρικά παράσιτα.
- Ούτε ο ραδιοφάρος του Ντένβερ δουλεύει. - Τι εννοείς με αυτό;
Δεν έχουμε καμία επικοινωνία. Ούτε καν καθοδήγηση απ'το ραδιοφάρο του Ντένβερ.
Και τα όργανα στο ταμπλό δείχνουν ότι όλα λειτουργούν σωστά. Κάτι που δεν ισχύει.
Μικρέ, μπορείς να πας στο παράθυρο και να κοιτάξεις...
απ'την αριστερή πλευρά και προς τα πίσω, να μου πεις τι βλέπεις;
Εδώ λέει ότι βρισκόμαστε 50 μίλια νότια απ'το Ντένβερ.
Λοιπόν;
Δεν υπάρχει τίποτα εκεί έξω. Τίποτα απολύτως.
- Το Ντένβερ έχει διακοπή ρεύματος; - Ή αυτό, ή έχει χαθεί.
Εντάξει. Πηγαίνετε στις θέσεις. Χρειαζόμαστε λίγη ησυχία.
Είμαστε ήσυχοι.
Ελάτε, παιδιά. Πάμε να κάτσουμε πίσω. Ο κυβερνήτης έχει πολλή δουλειά.
Τι κάνεις;
Θα χρησιμοποιήσω την στρατιωτική μπάντα. Το αρχηγείο δεν είναι ποτέ εκτός αέρα.
Τι γίνεται;
Ο καπετάνιος κι αυτός ο βρετανός προσπαθούν να επικοινωνήσουν με κάποιο αεροδρόμιο.
Καλύτερα να συστηθούμε.
Είμαι ο Μπομπ Τζένκινς, συγγραφέας έργων μυστηρίου. Έχω γράψει πάνω από 40 βιβλία.
Αλλά κανένα τόσο παράξενο όσο αυτό.
Λέγομαι Λόρελ Στήβενσον και είμαι δασκάλα στο Σαν Φερνάντο.
Αυτές είναι οι πρώτες μου διακοπές εδώ και οκτώ χρόνια.
Τι έγινε, Ντάινα;
Με λένε Ντάινα Μπέλμαν. Πηγαίνω στη Βοστόνη για να κάνω εγχείρηση στα μάτια μου.
Μετά απ' αυτό, θα μπορέσω να ξαναδώ.
Οι γιατροί λένε ότι έχω 70% πιθανότητες για μερική όραση και 40% να γίνω εντελώς καλά.
Είμαι ο Άλμπερτ Κάουσνερ. Πηγαίνω στη μουσική σχολή του Μπέρκλεϊ.
Παίζω βιολί.
Είμαι η Μπέθανι Σιμς. Θα πήγαινα στη θεία μου στο Γούστερ, της Μασαχουσέτης. Αλλά τώρα...
Κι εσάς κύριε, πως σας λένε;
Εσάς;
- Ντον Γκάφνεϊ. - Και με τι ασχολείστε;
Είμαι τεχνικός στην αεροπορική εταιρία Χιουζ.
Πηγαίνω στη Βοστόνη να επισκεφθώ την πρώτη μου εγγονή.
Εντάξει. Τουλάχιστον γνωριστήκαμε. Και τώρα το σημαντικότερο.
Που έχουν πάει όλοι και γιατί δεν είμαστε μαζί τους κι εμείς;
Προς κέντρο εναέριας κυκλοφορίας. Πτήση 29, μας λαμβάνετε;
Κι αυτοί δεν απαντούν.
Είμαστε μόνοι μας εδώ πάνω.
Πέρα ως πέρα, ολομόναχοι.
Άκουσέ με, φίλε μου. Δεν χρειάζεται να πανικοβληθούμε.
Έχεις 10 ανθρώπους εδώ μέσα κι η δουλειά σου είναι να τους κατεβάσεις όλους με ασφάλεια.
- Δε χρειάζεται να μου πεις τη δουλειά μου. - Φοβάμαι ότι μόλις το έκανα.
Δείχνεις ήδη καλύτερα τώρα.
Με τι ασχολείσαι Νικ; Μη μου πεις ότι είσαι λογιστής.
Κατώτερος διπλωματικός ακόλουθος της Βρετανικής πρεσβείας.
- Κι αν η γιαγιά μου είχε ρουλεμάν... - Έτσι γράφουν τα χαρτιά μου.
Κι αν έγραφαν κάτι άλλο, θα'ταν Μηχανικός της Αυτής Μεγαλειότητας.
Διορθώνω πράγματα που θέλουν διόρθωση. Όπως εσένα, παραδείγματος χάριν.
- Ευχαριστώ, αλλά είμαι καλά. - Ωραία.
Τι σκοπεύεις να κάνεις λοιπόν; Μπορείς να το πλοηγήσεις χωρίς αυτά τα επίγεια μαραφέτια;
Μπορώ μ'αυτά τα όργανα. Αυτό εδώ μας λέει ότι δεν πετούν άλλα αεροπλάνα γύρω μας.
Δεν χρειάζεται λοιπόν ν'ανησυχούμε μήπως τρακάρουμε με κάποιον άλλο.
- Τι κάνουμε λοιπόν; Θα πάμε στη Βοστόνη; - Στο Λόγκαν, την αυγή;
Σ'ένα απ'τα πιο πολυσύχναστα αεροδρόμια χωρίς να ξέρουμε τι συμβαίνει εκεί κάτω; Με τίποτα!
Θα πάμε στο Μπάνγκορ, στο Μέιν.
Καλύτερα να το πούμε και στους επιβαίνοντες. Σ'όσους απέμειναν, τέλος πάντων.
Μπορεί κάποιος κύριος από σας να μου πει που πήγε όλο το προσωπικό; Με είχε πάρει ο ύπνος.
Που πήγαν όλοι;
Δεν βγαίνει νόημα. Που πήγαν όλοι;
Δεν ξέρω, αλλά ίσως...
Κυρίες και κύριοι, σας μιλάει ο κυβερνήτης.
- Χεστήκαμε! - Βούλωστο!
Όπως ήδη γνωρίζετε, βρισκόμαστε εν μέσω μιας εξαιρετικά περίεργης κατάστασης.
Δεν έχουμε επικοινωνία με το έδαφος.
Και πριν από πέντε λεπτά θα'πρεπε να δούμε τα φώτα του Ντένβερ αλλά δεν τα είδαμε.
Αυτά είναι τα άσχημα νέα. Τα καλά νέα είναι...
ότι το σκάφος είναι άθικτο, έχουμε αρκετά καύσιμα...
κι εγώ είμαι σε θέση να πιλοτάρω αυτό το τύπου αεροσκάφους.
Κλείνοντας σας πληροφορώ ότι προορισμός μας είναι πλέον το Μπάνγκορ, στο Μέιν.
Τα όργανα πτήσης του αεροσκάφους είναι πλήρως λειτουργικά...
αλλά δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τους ραδιοφάρους.
Κάτω απ' αυτές τις συνθήκες, το αεροδρόμιο του Μπάνγκορ είναι η ασφαλέστερη επιλογή μας.
Έχω μια σημαντική επαγγελματική συνάντηση στη Βοστόνη, το πρωί στις 9!
Και σου απαγορεύω να μας πας σε κάποιο άσχετο αεροδρόμιο, όπως αυτό του Μέιν! Μ'ακούς;
Μπορείτε παρακαλώ να μην φωνάζετε; Τρομάζετε το κοριτσάκι.
Τρομάζω το κοριτσάκι;
Κυρία μου, εδώ πάμε σ'ένα αεροδρόμιο στη μέση του πουθενά...
και συ μου λες ότι τρομάζω το κοριτσάκι;
-Κάτσε κάτω και σκάσε μην φας καμιά ανάποδη. -Δεν μπορείς από μόνος σου, φίλε μου.
Δεν θα χρειαστεί. Θα σε αναλάβω εγώ αν δε σκάσεις.
Τώρα φοβήθηκα.
Θα τον βοηθήσω και εγώ αν δε το κόψεις, κύριος.
Ωραία, λοιπόν.
Είστε όλοι εναντίον μου;
Ωραία.
Δεν χρειάζεται να γίνει μ'αυτό το τρόπο.
Απλά ηρεμήστε.
Ξέρει κανείς πως λειτουργεί ο φούρνος στη κουζίνα;
Μάλλον όχι.
Αυτός ο άνθρωπος αναστατώθηκε πολύ αλλά είναι καλύτερα τώρα.
Μας βλέπει όλους σαν τέρατα.
Όχι, δεν νομίζω. Γιατί το λες αυτό;
Ακούω διάφορα πράγματα κάποιες φορές. Τις σκέψεις των ανθρώπων. Πάντα τις άκουγα.
Αλλά σήμερα, για πρώτη φορά, είδα τις σκέψεις του.
Ήταν σκοτεινές και ασαφείς, αλλά τις είδα.
Γλυκιά μου, είναι η φαντασία σου. Αυτό είναι όλο.
Αυτό μου έλεγε και η θεία μου, αλλά δεν είναι έτσι.
Γιατί δεν κοιμάσαι λίγο; Θα νοιώσεις πολύ καλύτερα.
Δεν νομίζω. Εξάλλου κοιμόμουν πριν και τώρα δεν νυστάζω καθόλου.
Βλέπεις τίποτα;
- Όχι. - Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
Μήπως άκουγες τι έλεγε το κοριτσάκι πριν από λίγο;
- Όχι. - Έλεγε στην δεσποινίς Στήβενσον...
ότι δεν νύσταζε γιατί κοιμόταν πιο πριν. Το ίδιο κι εγώ.
- Εσύ, νεαρέ μου; - Τι;
- Κοιμόσουν, έτσι δεν είναι; - Ναι.
Όλοι κοιμόμασταν.
- Πιθανόν. - Ανοησίες. Τι "πιθανόν";
Είμαι συγγραφέας. Οι αναγωγές είναι ψωμοτύρι για μένα.
Δεν νομίζεις ότι αν ήταν κάποιος ξύπνιος την ώρα που εξολόθρευαν τους άλλους επιβάτες...
δεν θα φώναζε και θα ξυπνούσε και τους υπόλοιπους;
Μάλλον.
Συμπεραίνω λοιπόν ότι όλοι κοιμόμασταν, μαζί με τους εκλιπόντες κι το πλήρωμα, αγόρι μου.
Μπορείτε σας παρακαλώ να με φωνάζετε Άλμπερτ; Αυτό είναι τ'όνομά μου.
Ναι, με συγχωρείς. Όταν είναι αναστατωμένος γίνομαι λίγο υπεροπτικός.
- Απλώς προσπαθώ να ξεδιαλύνω την υπόθεση. - Έχετε τίποτα ιδέες;
Αν αφορούσε μόνο το αεροπλάνο, θα σκεφτόμουν εύκολα κάποιο σενάριο.
Τι σενάριο;
Για παράδειγμα, ότι κάποια σκιώδης κυβερνητική οργάνωση...
αποφάσισε να κάνει κάποιο πείραμα κι εμείς είμαστε τα "αντικείμενα" του πειράματος.
Και ο σκοπός αυτού θα ήταν να καταγραφούν οι επιδράσεις ενός σοβαρού...
συναισθηματικού στρες, σ'έναν αριθμό φυσιολογικών ανθρώπων. Κι οι επιστήμονες...
που σχεδίασαν το πείραμα, ρίχνουν μες το σύστημα εξαερισμού ένα άοσμο υπνωτικό αέριο.
Όταν ελευθερώνεται, όλοι ναρκώνονται, μ'εξαί- ρεση τον πιλότο που αναπνέει απ'τη μάσκα του.
Τότε ο πιλότος προσγειώνει το αεροσκάφος σε κάποιο μυστικό αεροδιάδρομο, π.χ. στη Νεβάδα,
όπου εκεί, εξαιρώντας τους εννέα τυχαία επιλεγμένους επιβάτες...
όλοι οι υπόλοιποι προσεκτικά μεταφέρονται σ'ένα άλλο πανομοιότυπο σκάφος.
Ο πιλότος τότε απογειώνει ξανά τη πτήση 29, επαναφέροντάς την στο σωστό υψόμετρο.
Ενεργοποιεί τον αυτόματο πιλότο και χαλάει τον ασύρματο.
Και τότε, καθώς χάνεται η επίδραση του αερίου, ακούει στην ενδοεπικοινωνία...
τη φωνή του μικρού κοριτσιού που φωνάζει τη θεία του.
Και ξέρει ότι αυτό θα ξυπνήσει και τους άλλους. Το πείραμα μόλις ξεκινάει.
- Ο κυβερνήτης Άνγκλ είναι ένας απ' αυτούς; - Στο σενάριο αυτό, ναι.
Αν ο κυβερνήτης είναι ένας απ'αυτούς, τότε θα πρέπει να τον συλλάβουμε μόλις προσγειωθούμε.
Εσείς, εγώ, ο κύριος Γκάφνεϊ και ίσως και ο Βρετανός.
- Ναι, αλλά δεν στέκει. - Τι;
- Το σενάριο που σου είπα, δεν στέκει. - Μα αφού είπατε...
Αυτό που είπα θα ίσχυε, αν αφορούσε μόνο το αεροπλάνο. Αλλά δυστυχώς δεν είναι μόνο αυτό.
Το Ντένβερ είναι προφανώς ακόμα εκεί κάτω αλλά όλα τα φώτα του ήταν σβηστά.
Και δεν είναι μόνο το Ντένβερ. Είναι κι η Όμαχα, το Ντε Μόιν, το Σεντ Λούις.
Όλα έχουν εξαφανισθεί.
Άρα ότι κι αν έχει συμβεί, δεν συνέβη μόνο σ'αυτό το αεροσκάφος.
Κι εδώ είναι το σημείο, όπου η αναγωγή μου καταρρίπτεται.
Σεντ Λούις, απαντήστε παρακαλώ. Εδώ Αμέρικαν Πράιντ, πτήση 29.
Επαναλαμβάνω, Αμέρικαν Πράιντ, πτήση 29. Με λαμβάνετε;
Τίποτε. Πουθενά. Ούτε από αέρα, ούτε απ'το έδαφος.
Είναι λες κι όλη η χώρα ξαφνικά έπαψε να υπάρχει.
Έχεις διαβάσει ποτέ σου έργα επιστημονικής φαντασίας;
- Ήμουν ξετρελαμένος μικρός. Εσύ; - Μέχρι τα δεκαοκτώ μου.
Σκεφτόμουν όλες αυτές τις ιστορίες.
Ξέρεις, στρεβλώσεις του χρόνου, του χώρου, επιδρομές εξωγήινων.
Εννοώ ότι δεν ξέρουμε αν έχει μείνει τίποτα εκεί κάτω, μ'όλα αυτά τα σύννεφα.
Όχι, δεν ξέρουμε. Και μπορεί να πάει έτσι μέχρι το Μπάνγκορ.
Με τον Έλεγχο Εναέριας Κυκλοφορίας εκτός λειτουργίας, δεν υπάρχει τρόπος να μάθουμε.
Δεν μπορείς να κατεβείς λίγο για να ρίξουμε μια ματιά;
Όχι, είναι πολύ επικίνδυνο χωρίς καθοδήγηση και επικοινωνία μ'άλλα αεροπλάνα.
- Μπορείς να με κοροϊδέψεις, αν θέλεις. - Όχι φίλε μου, κάθε άλλο.
Τότε, ας υποθέσουμε...
ότι έχουμε περάσει σε μια άλλη διάσταση, όπως στις ιστορίες επιστημονικής φαντασίας.
Πως ξέρουμε τι γίνεται εκεί κάτω;
Μπορεί η γη να έχει αλλάξει.
- Πάντως οι ουρανοί είναι όλοι δικοί μας. - Ναι, αλλά εκεί κάτω, ποιος ξέρει.
Και αυτό είναι πολύ παρακινδυνευμένο για έναν πιλότο αεροσκάφους.
- Άρα, για την ώρα, απλά συνεχίζουμε. - Σωστά.
- Και περιμένουμε. - Σωστά και πάλι.
- Εσύ είσαι ο κυβερνήτης. - Τρία σωστά στη σειρά.
Τι βλέπεις;
- Ο ήλιος ανέτειλε αλλά μόνο αυτό. - Και το έδαφος;
- Δεν βλέπω. Έχει σύννεφα. - Μάλλον θα'ναι όλα καλά.
Πιθανόν.
- Είσαι καλύτερα; - Λιγάκι.
- Δεν θέλω να φανώ αδιάκριτη, αλλά... - Ρώτα με, ότι θες.
Γιατί είπες ψέματα για το λόγο που πας στην Βοστόνη;
- Πως ξέρεις ότι είπα ψέματα; - Το κατάλαβα απ'τη φωνή σου.
Ακούω διάφορα πράγματα. Ίσως επειδή είμαι τυφλή.
Ξέρω ότι δεν είσαι ψεύτρα. Γιατί αν ήσουν, δε θα άκουγα τη διαφορά.
Πάω...
Μάλλον πήγαινα να συναντήσω κάποιον που λέγεται Ντάρεν Κρόσμπι.
Πως τον γνώρισες;
Εδώ είναι το γελοίο της υπόθεσης. Γι'αυτό είπα ψέματα. Δεν τον έχω ξανασυναντήσει.
Αλληλογραφούσαμε μέσω ενός περιοδικού και μου άρεσε.
Εννοώ ο τρόπος που έγραφε κι η εμφάνισή του απ'τη φωτογραφία.
Έτσι αποφάσισα να πάω στη Βοστόνη για να τον συναντήσω.
Παράξενο. Διασχίζεις ολόκληρη τη χώρα για να συναντήσεις κάποιον που δεν ξέρεις.
Ναι, αλλά τελικά συνειδητοποίησα ότι δεν το'κανα γι'αυτόν. Το έκανα για μένα.
Ήθελα να βγω απ'τη καθημερινή ρουτίνα. Να ζήσω μια περιπέτεια.
Αλλά όπως φαίνεται εξελίχτηκε σε κάτι παραπάνω από μια απλή περιπέτεια.
Είσαι πολύ όμορφη Λόρελ. Είμαι σίγουρη ότι θα βρεις αυτό που αναζητάς.
- Πιστεύεις ότι θα τα καταφέρουμε; - Ναι, το ελπίζω.
Με φοβίζει τι μπορεί να βρίσκεται κάτω απ'αυτά τα σύννεφα.
Αλλά ούτως ή άλλως ήμουν φοβισμένη.
Η μάνα μου ξαφνικά αποφάσισε να με στείλει για κάνα δυο βδομάδες στην θεία μου στην Βοστόνη.
Η ιδέα ήταν να κατεβώ απ'το αεροπλάνο και μετά η θεια μου να μου φορέσει ένα λουρί.
Τι λουρί;
Μη κάνεις το ένα, μη κάνεις το άλλο...
πήγαινε κατευθείαν στο πλησιέστερο κέντρο επανένταξης κι μείνε εκεί μέχρι να στεγνώσεις.
Όλα ήταν τόσο παράξενα για μένα, που αυτό δεν μ'εκπλήσσει ιδιαίτερα.
Συμβαίνει πραγματικά, έτσι; Δεν είναι απλά η φαντασία μου.
Είναι πραγματικό.
- Χρειάζεσαι επανένταξη, Μπέθανι; - Δεν ξέρω.
Ίσως χρειαστεί.
Τα έπαιρνα όλα στη πλάκα. Ποτά, ναρκωτικά, ότι έβρισκα. Αλλά τώρα δεν ξέρω.
Έτσι όπως με ξαπόστειλαν, νοιώθω σαν γουρούνι που πάει για σφαγή.
Λυπάμαι.
Κι εγώ, αλλά μάλλον αργά το κατάλαβα.
Λοιπόν, ήρθε η ώρα της αλήθειας.
Κυρίες και κύριοι, σας ομιλεί ο κυβερνήτης Άνγκλ.
Είμαστε πάνω από τον Ατλαντικό, περίπου 30 μίλια απ'την ακτή του Μέιν.
Σύντομα θα αρχίσω τη διαδικασία καθόδου στην περιοχή του Μπάνγκορ.
Ασφαλίσετε τις ζώνες σας. Ξεκινάω από τώρα.
Θέλω να είστε ήρεμοι.
Τα όργανα λειτουργούν κι όλες οι διεργασίες είναι προγραμματισμένες στην πίνακα ελέγχου.
Αυτό ήταν πολύ παρηγορητικό. Έπρεπε να'χεις γίνει πολιτικός, φίλε μου.
Αμφιβάλλω για το πόσο άνετα αισθάνονται αυτήν τη στιγμή.
Εγώ πάντως δεν είμαι.
30 χιλιάδες πόδια και συνεχίζω το κατέβασμα.
Δεν με πειράζει να σου πω ότι κι εγώ φοβάμαι. Θα'θελα να σ'αναγκάσω να μας ανεβάσεις πάλι.
Δεν θα ωφελούσε. Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ πάνω για πάντα.
Το ξέρω. Αλλά συνεχίσω να φοβάμαι για το τι μπορεί να βρίσκεται κάτω απ'τα σύννεφα.
- Ή μέσα σ' αυτά. - Θα το μάθουμε σε λίγο.
Καλύτερα να είμαστε όλοι μαζί αυτή την ώρα.
Μπορείς να το σταματήσεις αυτό; Μ'εκνευρίζει.
Τουλάχιστον θα μπορέσουμε να τσιμπήσουμε κάτι όταν προσγειωθούμε.
- Ξέρεις κάτι, Ντάινα; - Τι;
Στη πραγματικότητα δεν θέλω να κατέβουμε εκεί κάτω.
Ίσως αισθανθείς καλύτερα, αν μάθεις ότι δεν είσαι η μόνη.
Κι εγώ φοβάμαι. Φοβάμαι πολύ.
Μάλλον θα λιποθυμήσω.
- Όλα θα πάνε καλά. - Το ελπίζω.
Είναι φυσιολογικές αναταράξεις. Οι περισσό- τεροι τις έχετε ξαναζήσει, γι'αυτό ηρεμήστε.
Τι συμβαίνει; Έχει τίποτε το σκάφος; Θα πέσουμε;
Όχι. Δεν νομίζω, γλυκιά μου.
- Θα πάνε όλα καλά; - Έτσι ελπίζω, γλυκιά μου.
Θεέ μου, βόηθα μας.
Ίσως δεν είναι και τόσο καλή ιδέα, Μπράιαν. Ίσως ν'ανεβούμε πάλι και να το ξανασκεφτούμε.
Δεν έχουμε ούτε χρόνο αλλά ούτε και καύσιμα για κάτι τέτοιο.
Κρατήσου. Μπαίνω μέσα.
Μπέθανι!
Μπέθανι, είσαι εντάξει;
Θεέ μου, τι ήταν αυτό;
Το καροτσάκι με τα ποτά γλίστρησε και χτύπησε κάπου.
Δεν ήταν τίποτα, Ντάινα.
- Σε παρακαλώ, δεν θέλω να πεθάνω! - Εντάξει.
Κόφ'το το γιατί θα πάρω ότι απέμεινε απ'το περιοδικό και θα στο χώσω στο λαιμό!
Για προσπάθησε, παλιοηλίθιε.
Τρεις χιλιάδες πόδια; Πόσο χαμηλά είναι αυτή η νέφωση, Μπράιαν;
- Χαμηλότερα απ' ότι νόμιζα. - Με καθησύχασες τώρα!
Θα κατεβώ ως τα 500 πόδια κι αν δεν έχουμε βγει απ'τα σύννεφα...
θ'ανεβώ ξανά και θα πάω προς το Πόρτλαντ.
Ίσως καλύτερα να το'κανες από τώρα.
Όχι, ο καιρός εκεί είναι συνήθως χειρότερος απ' ότι εδώ.
Μάλλον έκανες λάθος επιλογή, φίλε.
- Δεν κατεβήκαμε ακόμη. - Ναι, αλλά τελειώνουν τα περιθώρια.
Είμαστε στα 2.000 πόδια. Μπορεί να ξεπροβάλει ξαφνικά το έδαφος.
Ναι, αλλά έχουμε ακόμα...
Ορίστε! Περάσαμε.
Εντάξει. Τελείωσε.
Κυρίες και κύριοι, περάσαμε τη νέφωση.
Σε λίγο θα ακούσετε από κάτω σας ένα θόρυβο απ'το κατέβασμα των τροχών.
Συνεχίσω την κάθοδο στη περιοχή του Μπάνγκορ.
- Ευχήσου μου καλή επιτυχία, Νικ. - Το κάνω, φίλε μου. Το κάνω.
- Τι βλέπεις, Λόρελ; - Ένα λιβάδι, ένα δάσος και κάτι σαν λίμνη.
Είναι όλα εντάξει, Ντάινα. Είναι όλα καλά.
Με συγχωρείτε δεσποινίς αλλά είστε εντελώς λάθος.
Μπορώ να δω το αεροδρόμιο. Θεέ μου, τι όμορφη θέα.
Δέσου. Φτάσαμε.
Προς πύργο ελέγχου, εδώ πτήση 29. Ζητώ άμεση προτεραιότητα.
Αν προγραμματίσατε κάποιον άλλον, ακυρώστε τον. Κατεβαίνω.
- Τα φώτα του διαδρόμου είναι σβηστά. - Δεν πειράζει.
Προσγείωση ρουτίνας. Τίποτα το ιδιαίτερο.
Κυρίες και κύριοι, καλώς ήρθατε στο Μπάνγκορ.
Ωραίο καλωσόρισμα έκανες. Αλλά φοβάμαι ότι δεν θα το πράξει κανείς άλλος.
Αυτό το μέρος είναι εντελώς εγκαταλελειμμένο.
Όχι, δεν μπορεί.
Φοβάμαι πως έτσι είναι.
Τι κάνουμε τώρα, Μπράιαν;
Κατεβαίνουμε απ'το αεροσκάφος και βλέπουμε τι συμβαίνει.
Μετά από σένα, αφεντικό.
- Τι έγινε; - Είναι ο πιλότος που μας προσγείωσε.
Κυρίες και κύριοι, σας διαβεβαιώνω ότι ήταν προσγείωση ρουτίνας.
Σιγά τα κουραφέξαλα.
Τα καταφέραμε; Ωραία.
Θα ήθελα λίγο την προσοχή σας.
Όλοι κοιτούσατε έξω απ'τα παράθυρα, άρα ξέρετε όσα ξέρω κι εγώ.
Απ'ότι φαίνεται δεν εξαφανίστηκαν μόνο οι επιβάτες και το πλήρωμα της πτήσης μας...
αλλά και ο κόσμος στο έδαφος.
Αλλά η λογική λέει, ότι αφού επιβιώσαμε απ'ότι κι αν ήταν αυτό...
τότε κι άλλοι σαν εμάς θα πρέπει να έχουν επιβιώσει επίσης.
Λάθος λογική.
Νομίζω ότι το καλύτερο είναι να προχωρήσουμε βήμα βήμα.
Και το πρώτο είναι να βγούμε απ'το σκάφος.
Αγόρασα εισιτήριο για Βοστόνη και εκεί θέλω να πάω.
Βούλωσέ το.
Θα βγούμε απ'την εξόδου κινδύνου, γι'αυτό θα σας εξηγήσω τη διαδικασία.
Φτάξ'τε μία μονή γραμμή πίσω από μένα.
- Φθάσαμε τελικά. - Κάτι δεν πάει καλά με τον αέρα, Μπράιαν.
- Τι εννοείς; - Δεν ξέρω.
- Μολυσμένος; - Όχι. Απλά δεν έχει καθόλου οσμή.
Τι; Συμβαίνει κάτι; Αν ναι, θα ήθελα να το ξέρω...
-Γλυκιά μου, δε συμβαίνει τίποτα το παράξενο. -Κι όμως, συμβαίνει.
Αυτό το μέρος δεν μυρίζει καλά.
Καθόλου καλά.
Πρέπει να το διερευνήσουμε. Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Γιατί; Αφού δεν είναι κανείς εδώ.
Δεν το ξέρουμε αυτό αν δεν ελέγξουμε.
Το ξέρω εγώ ήδη. Ακούστε με. Δε μυρίζει και δεν ακούγεται τίποτε.
Ούτε κελαηδίσματα, ούτε μηχανές που δουλεύουν... Τίποτα.
Εκτός από...
Εκτός από τι;
Άστο καλύτερα.
- Και τώρα, τι κάνουμε; - Πες μου εσύ.
Πιστεύω ότι είμαστε περισσότερο στα δικά σου χωράφια, παρά στα δικά μου.
Ξέρετε ότι μπορώ να σας καταδώσω γι'αυτό; Να μηνύσω την εταιρία σας...
για 30 εκατομμύρια δολάρια και να κατονομάσω εσάς ως κύριο υπεύθυνο.
- Δικαίωμά σας, κύριε... - Τούμυ. Κρεγκ Τούμυ.
Έχετε αντιληφθεί τι μας συνέβη;
"Δεν υπάρχουν δικαιολογίες."
"Απαράδεκτο."
"Μη σπαταλάς το χρόνο σου!"
"Είναι τρομερό. Απαράδεκτο."
"Ένα '-Α' και ένα 'B'. Για όνομα του Θεού!"
"- Θες να γίνεις σκαφτιάς στη ζωή σου; - Μπαμπά, εγώ..."
"Δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Βήτα παίρνουν μόνο οι χαραμοφάηδες."
"Και τι συμβαίνει στους χαραμοφάηδες που τεμπελιάζουν στη δουλειά τους;"
"Τους αρπάζουν τα Λανγκολίερς;"
"Και ακόμα χειρότερα. Τους αρπάζουν και τους τρώνε."
"Ορμούν σε τεμπέλικα αγοράκια με τα πεινασμένα κοφτερά δόντια τους."
"Όχι, μπαμπάκα. Μην τ'αφήσεις να με πιάσουν."
"Θα σε πιάσουν, εκτός κι αν σταματήσεις να σπαταλάς τον χρόνο σου."
"Θα σε φάνε ζωντανό!"
"Ζωντανό και ουρλιάζοντας!"
Κύριε Τούμυ; Κύριε Τούμυ;
"Μη σπαταλάς το χρόνο σου, Κρεγκ."
Κύριε Τούμυ, με ακούτε;
Σας ακούω και ξέρω τι συνέβη στους ηλίθιους, τεμπέληδες επιβάτες σας.
- Τους άρπαξαν τα Λανγκολίερς. - Ορίστε;
Ξέρεις πόσο σημαντικό είναι το ραντεβού μου στη Βοστόνη;
Ξέρεις ότι η οικονομική πορεία των εθνών ίσως εξαρτηθεί...
απ'αυτή τη συνάντηση, της οποίας θα είμαι απών;
Πολύ ενδιαφέρον αλλά δεν έχω χρόνο...
Δεν έχεις χρόνο; Και τι στο διάολο ξέρεις εσύ από χρόνο;
Ρώτα εμένα για το χρόνο. Ο χρόνος είναι περιορισμένος, κύριε.
Ποιος νομίζεις ότι είναι ο καλύτερος τρόπος να μπούμε στην αίθουσα αναμονής, Μπράιαν;
Μάλλον μέσω του ταινιόδρομου για τις αποσκευές.
Ωραία. Θα πάμε περπατώντας. Κυρίες και κύριοι;
Πάμε. Κύριε Τούμυ;
- Να είμαστε όλοι μαζί. - Να φάμε και τίποτα.
- Βλέπετε εκείνο το άνοιγμα; - Έχει εστιατόριο μέσα;
Δεν χρειάζεται ν'ανησυχείς τόσο πολύ, Ντάινα.
Η περίπτωσή μας είναι περίεργη, γι' αυτό δείχνουν όλα παράξενα.
Συμπεριλαμβανομένου και του ήχου που κάνουν τα τακούνια σου στο μπετόν;
Έχεις δίκιο.
- Ακούγονται... - Εξασθενημένα;
Ακριβώς. Εξασθενημένα. Λες και δεν έχουν ένταση.
Ελεύθερο το πεδίο.
Πραγματικά κάτι είναι λάθος εδώ.
Προσέξτε τα κεφάλια σας.
Περιμένετε κι εμένα.
Ας δοκιμάσουμε τα τηλέφωνα.
"ΑΜΕΡΙΚΑΝ ΠΡΑΪΝΤ"
"Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΣΤΑΚΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ"
"ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΙΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ"
Σε τρόμαξα;
Λίγο.
Τουλάχιστον εδώ είναι καλύτερα.
Δεν τ'άναψα στο αεροπλάνο γιατί νόμιζα πως θ'ανατίναζα τίποτα.
Με συγχωρείτε, αλλά εγώ το έχω κόψει εδώ και δέκα χρόνια.
Όχι άλλους εξάψαλμους. Έχω ακούσει τόσους, που μου φτάνουν για μια ζωή.
Όχι, όχι. Απλά ήθελα να σας ζητήσω ένα.
Ευχαριστώ.
Θεέ μου. Το έχετε ξεσυνηθίσει.
Ορίστε. Τώρα θυμήθηκα γιατί το'χω κόψει.
Άλμπερτ, τι ώρα λέει το ρολόι σου;
- Εννιά παρά τέταρτο. - Και το δικό μου.
Αλλά δεν το πιστεύω. Μου φαίνεται ότι είναι πιο αργά.
Έχεις δίκιο. Νιώθω σαν να'ναι μεσημεράκι.
- Είναι λόγω της διαφοράς ώρας. - Διαφωνώ.
Ταξιδέψαμε από δυτικά προς ανατολικά. Θα έπρεπε να αισθανόμαστε ότι είναι νωρίτερα.
Ήθελα να σας ρωτήσω νωρίτερα, στο αεροσκάφος.
Όταν ο κυβερνήτης είπε ότι θα βρούμε κι άλλους σαν εμάς εδώ, είπατε "λάθος λογική".
Αλλά εμένα μου φάνηκε λογικό. Όλοι μας κοιμόμασταν αλλά φτάσαμε εδώ.
Αν αυτό συνέβη στις 4:07 ώρα Μπάνγκορ, οι περισσότεροι στη πόλη πρέπει να κοιμούνταν.
Ναι, σωστά. Που είναι λοιπόν;
Είναι μάταιο. Είναι όλα νεκρά.
Ούτε τόνος κλήσης, ούτε τηλεφωνητής, τίποτε.
Εδώ δεν ακούς ούτε καν σκυλιά να γαβγίζουν.
- Τι κάνουμε λοιπόν; - Πάμε επάνω, στο εστιατόριο.
Εσύ μόνο ένα πράγμα έχεις στο μυαλό σου, κύριος.
Καταρχήν, με λένε Ρούντι Γουόργουικ. Όχι "κύριος".
Με συγχωρείς.
Και δεύτερον, ο κόσμος σκέφτεται καλύτερα με γεμάτο στομάχι. Είναι νόμος της φύσης.
Συμφωνώ με τον κύριο Γουόργουικ. Καλύτερα να πάμε όλοι να φάμε κάτι.
Γιατί όχι; Αρχίζω να αισθάνομαι σαν τον Ροβινσώνα Κρούσο, έτσι κι αλλιώς.
- Ξέρετε κάτι, σωστά; - Ίσως ναι, ίσως όχι.
Πάντως θα σας συνιστούσα νεαρή μου, να φυλάξτε τα σπίρτα σας.
Γιατί; Επάνω πρέπει να υπάρχει μαγαζί με εκατοντάδες κουτιά σπίρτα και αναπτήρες.
Το ξαναλέω. Φυλάξτε τα σπίρτα σας.
Μισό λεπτό. Που είναι ο κύριος Τούμυ;
Ποιος νοιάζεται; Να πάει στον αγύριστο.
Συγνώμη, φίλε. Δεν τον είδα που την κοπάνησε.
Τούμυ; Κρεγκ Τούμυ, που είσαι;
Κάτι δεν πάει καλά.
Δεν υπάρχει αντίλαλος.
Τι εννοείς; Αυτό είναι αδύνατον.
Είναι κανείς εκεί;
"Έρχονται, γιε μου. Τα Λανγκολίερς έρχονται"
Όχι, κανείς δεν έρχεται.
Έρχονται για σένα. Ήσουν απαράδεκτος.
Είχες μία συνάντηση στην Βοστόνη αλλά δεν πήγες.
Δεν φταίω εγώ. Με απήγαγαν.
Δεν υπάρχουν δικαιολογίες!
Παραμελείς τη δουλειά σου. Είσαι τεμπέλης.
- Δεν τη θέλω τη δουλειά μου. - Τι;
Δεν θέλω ούτε τη δουλειά μου, ούτε τη ζωή μου.
Από πέντε χρονών με πιέζεις αφόρητα, για να δεις αν μπορώ να ξεσπάσω.
Λοιπόν θα ξεσπάσω πατέρα και δεν μου καίγεται καρφάκι.
Ξέρεις τι έκανα; Αγόρασα γραμμάτια ύψους 43 εκατομμυρίων ενώ ήξερα ότι ήταν σκουπίδια.
- Τι έκανες λέει; - Έβαλα τη θηλιά στο λαιμό μου.
- Θέλω να την κοπανήσω, να φύγω! - Σύνερθε, γαμώτο!
Τώρα, είσαι έτοιμος να συνεχίσεις το πρόγραμμά σου;
Άσε με ήσυχο. Δεν μ'αγαπάς καθόλου;
Η αγάπη δεν φέρνει την καταξίωση.
Τώρα, ή θα συνεχίσεις με την καριέρα σου, ή θα τα αφήσω να σε πιάσουν.
Όχι. Δεν υπάρχουν.
Υπάρχουν. Ήταν εδώ και θα ξαναγυρίσουν. Θα ξαναγυρίσουν για σένα, τεμπελόσκυλο.
Τι να κάνω; Τι να κάνω;
"Τι να κάνω; Τι να κάνω;" Θα κάνεις ότι πρέπει να κάνεις και θα πας στην Βοστόνη.
Γιατί αν δεν πας κακομοίρη μου, θα σου ξεριζώσουν τα μάτια και θα τα φάνε.
Μπαμπάκα, όχι! Κάν'τα να φύγουν. Κάν'τα να φύγουν, σε παρακαλώ!
Απλά, κάν'τα να φύγουν. Καλά;
Τούμυ; Κρεγκ Τούμυ;
ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΥ
- Εντάξει. Προχωράμε. - Περιμένετε.
Τι;
Εκεί. Εκεί αισθάνομαι το φως.
Και με το τζάμι κάτι πάει λάθος.
Ακούω κάτι.
Δεν υπάρχει τίποτε εκεί έξω. Είναι απλά η φαντασία σου.
Ντάινα, πες μας τι ακούς.
Δεν ξέρω. Είναι πολύ αδύναμο.
Το πρωτάκουσα όταν βγήκα απ'το αεροπλάνο και τότε νόμιζα ότι ήταν η φαντασία μου.
Τώρα μπορώ να τ'ακούσω ακόμα και μέσα απ'το τζάμι.
Ακούγεται όπως όταν βουτάς τα κορν-φλέικς μέσα στο γάλα.
- Ακούς τίποτα; - Τίποτα απολύτως.
Αλλά έχε υπ' όψιν σου ότι είναι τυφλή, άρα ακούει καλύτερα από μας.
Μάλλον είναι κάποια κρίση υστερίας.
"Ακούς τίποτα;"
"Τίποτα απολύτως."
"Αλλά έχε υπ' όψιν σου ότι είναι τυφλή, άρα ακούει καλύτερα από μας."
- "Μάλλον είναι κάποια κρίση υστερίας." - Ντάινα, τι λες;
Μιλούσα πριν με τον Νικ. Και μας άκουσε, από εκεί, απ'το παράθυρο.
- Έχεις φοβερή ακοή. - Ακούω αυτά που ακούω.
Και ακούω κάτι εκεί έξω. Σ'εκείνη τη κατεύθυνση.
Και είναι απαίσιος. Ένας πολύ τρομακτικός ήχος.
Αν μπορούσες να μας πεις τι είναι, θα μας βοηθούσες πραγματικά.
Δεν ξέρω, αλλά είναι πιο κοντά απ'ότι ήταν πριν.
Πρέπει να φύγουμε από δω και γρήγορα. Γιατί κάτι έρχεται.
- Κι ότι κι αν είναι, ακούγεται απαίσια. - Ντάινα, το σκάφος δεν έχει καύσιμα.
Τότε να του βάλουμε! Έρχεται, δεν το καταλαβαίνετε; Έρχεται!
Κι αν δεν έχουμε φύγει μέχρι τότε, θα πεθάνουμε όλοι.
Δεν θέλω να πληγώσω κανέναν.
"Μην ξεχνάς Κρέγκι, τα Λανγκολίερς ήταν εδώ και θα ξαναγυρίσουν."
"Καλύτερα να'χεις φύγει ώσπου να'ρθουν, γιατί ξέρεις τι θα συμβεί."
Ναι, ξέρω τι θα συμβεί. Θα με φάνε ολόκληρο.
Θα πρέπει να υπάρχουν κι άλλα αεροπλάνα, με καύσιμα. Μπορείς να πετάξεις με κάποιο άλλο;
- Ναι. - Και προς τα που θα πάμε;
- Μακριά απ'αυτόν τον ήχο. - Πλησίασε ακόμη περισσότερο, Ντάινα;
Δεν ξέρω. Νομίζω ότι είναι ακόμη μακριά, αλλά δεν είμαι σίγουρη.
Τότε ας κάνουμε αυτό που πρότεινε ο κύριος Γουόργουικ.
Πάμε στο εστιατόριο, να φάμε κάτι και βλέπουμε τι θα κάνουμε μετά.
Ποιος τον έβαλε αυτόν αρχηγό μας;
Καλύτερα να πάμε κι εμείς. Νομίζω ότι γνωρίζει καλά το αντικείμενό του.
Ποιο αντικείμενό του;
Δεν ξέρω ακριβώς, αλλά νομίζω ότι αξίζει το κόπο να το μάθουμε.
Εντάξει. Πάμε.
- Πεινάω. - Για να δούμε τι έχει.
Σου το είπα ότι δεν χρειαζόταν να φυλάξω τα σπίρτα μου.
Είχες δίκιο. Αλλά ας τα δοκιμάσουμε πρώτα.
- Εντάξει, αλλά γιατί; - Θα το μάθουμε σε λίγο.
Λες και το'ξερα. Φαίνεται ότι βρήκαμε κι άλλο πρόβλημα. Μου δίνεις τα δικά σου, Μπέθανι;
Ένα λεπτό, φίλε μου. Τι ακριβώς βρήκες;
Ότι αυτή η κατάσταση έχει μεγαλύτερες προεκτάσεις απ'ότι νομίζαμε.
- Τι συμβαίνει, παιδιά; - Δεν κατάλαβα και πολλά αλλά δεν μ'αρέσει.
- Πολύ περισσότερο απ'ότι περίμενα. - Πες μας τι είναι. Ξέρω ότι...
- Είναι χαλασμένο. Γαμώτο. - Χαλασμένο; Αποκλείεται.
Απ'το ρολόι φαίνεται ότι το ρεύμα κόπηκε στο ψυγείο πριν πέντε ώρες.
Αν νομίζεις ότι είναι καλό, δοκίμασέ το.
Δεν είναι χαλασμένο. Είναι απλά άγευστο. Σαν να μασάς χαρτί.
Αλλά καταλαβαίνω γιατί νόμιζες ότι ήταν χαλασμένο.
Δοκίμασε τη μπύρα, να δεις πως είναι.
- Δεν τη θέλω πλέον. - Δώσ'τη σ'εμένα.
Τις πίνω και ζεστές, δεν έχω πρόβλημα.
Ξεθυμασμένη. Έχει γεύση σαν καουτσούκ.
Το φαντάστηκα. Πιάνεις μερικές ακόμα απ'το ψυγείο;
"Μη χασομεράς άλλο Κρέγκι. Πρέπει να πας στην Βοστόνη και πρέπει να το κάνεις τώρα."
Δεν θέλω να σας πυροβολήσω αλλά θα το κάνω αν χρειαστεί.
Ναι, θα το κάνω.
Είστε εκεί έξω, έτσι δεν είναι;
Φάγατε όλους τους άχρηστους, τεμπέληδες ανθρώπους και τώρα επιστρέφετε για μένα.
Αλλά θα έχω φύγει ώσπου να'ρθετε.
Πάω στην Βοστόνη.
Όλοι συμφωνούμε λοιπόν. Η μπύρα είναι ξεθυμασμένη. Αλλά γιατί;
Έχω μια ιδέα. Αλλά πριν πω οτιδήποτε θέλω όλοι να προσέξετε το χώρο γύρω σας...
και να μου πείτε αν διαφέρει σε κάτι από αυτόν του αεροπλάνου.
Τα δαχτυλίδια.
Τα πορτοφόλια, οι τσάντες, τα προσθετικά εξαρτήματα. Τίποτε απ'αυτά δεν υπάρχει εδώ.
Σωστά.
Πολύ σωστά. Όπως είπες, τίποτε απ'αυτά δεν υπάρχει εδώ.
Αλλά στο αεροπλάνο ήταν. Γιατί όχι κι εδώ;
Ίσως δεν ήταν κανείς εδώ όταν συνέβη.
Ανοησίες. Ένα αεροδρόμιο έχει πάντα κόσμο.
Προσέξτε. Ακούω κάποιον.
Δεν θέλω να την πυροβολήσω αλλά θα το κάνω αν χρειαστεί. Πηγαίνετέ με στην Βοστόνη.
Σταμάτα! Με πνίγεις!
Με το μαλακό, φίλε μου.
- Σταμάτα να κουνιέσαι. - Κάνε ότι λέει, Μπέθανι.
Δεν θέλω να την πυροβολήσω αλλά θα το κάνω αν χρειαστεί.
Όχι, Άλμπερτ.
Νομίζω ότι με πέτυχε.
Άλμπερτ;
Άλμπερτ, είσαι καλά;
Πόσο άσχημα με βρήκε; Μπορείτε να σταματήσετε την αιμορραγία;
Μάλλον θα τη σκαπουλάρεις, νεαρέ μου. Σουβενίρ, απ'το πάτωμα.
Σε χτύπησε κατάστηθα και γκελάρισε.
Βλέποντας τα σπίρτα, θεώρησα ότι δεν θα εκπυρσοκροτούσε καν.
Ήταν πολύ γενναίο Άλμπερτ και πολύ ριψοκίνδυνο. Θεέ μου, κι αν έκανα λάθος;
Σχεδόν έκανες. Παραλίγο θα την έτρωγε στον πνεύμονα.
Εντάξει;
Ήταν πολύ γενναίο. Απίστευτο.
Δεν έκανα τίποτα σπουδαίο.
Κράτα λίγο τα χέρια του.
-Δεν τον σκότωσα, έτσι; Απλά τον βάρεσα γερά. -Έχασε τις αισθήσεις του αλλά είναι ζωντανός.
Οι παλμοί του είναι κανονικοί. Θα ζήσει. Μόνο που θα ξυπνήσει με άσχημο πονοκέφαλο.
Εν τω μεταξύ, ας πάρουμε μερικές προφυλάξεις.
- Χρειάζεται να'σαι τόσο βίαιος; - Ναι.
Δεν θέλεις να τον κρατήσουμε ασφαλισμένο;
Καλοδεμένος σαν τις χριστουγεννιάτικες γαλοπούλες.
Και τώρα, που είχαμε μείνει πριν μας διακόψει;
Σηκώστε με. Σηκώστε με, τώρα αμέσως!
- Σκάσε! - Σταμάτα.
Γιατί το έκανες αυτό;
Ακούστε με προσεκτικά. Χρειάζεστε αφύπνιση και δεν έχω χρόνο να το κάνω ευγενικά.
Η Ντάινα λέει ότι κάτι πλησιάζει, μάλλον άσχημο και την πιστεύω.
Αν περιμένουμε να δούμε τι είναι, μπορεί να αποβεί μοιραίο για όλους μας.
Και μάλιστα σύντομα. Διαφωνεί κανείς;
Θαυμάσια.
Κύριε Τζένκινς, παρακαλώ συνεχίστε.
Με συγχωρείτε αλλά εγώ απλώς γράφω για τέτοια πράγματα. Δεν τα βίωσα ποτέ, μέχρι σήμερα.
Τα πάτε πολύ καλά, κύριε Τζένκινς και μου αρέσει να σας ακούω. Αισθάνομαι καλύτερα.
Ευχαριστώ. Είναι πολύ ευγενικό αυτό που είπες, Ντάινα.
Νομίζω ότι υπάρχει μια πλάνη στο συλλογισμό μας.
Όλοι υποθέσαμε, στην αρχή αυτού του γεγονότος ότι κάτι είχε συμβεί και στον υπόλοιπο κόσμο.
Αλλά τα ευρήματα μας δείχνουν άλλα. Ότι συνέβη, συνέβη μόνο σε μας.
Είμαι σίγουρος ότι ο κόσμος συνεχίζει κανονικά όπως και πριν.
Μόνο εμείς, οι δέκα επιζώντες της πτήσης 29 έχουμε χαθεί.
Πείτε μας, σας παρακαλώ τι ξέρετε. Έχω την εντύπωση ότι δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Εδώ δεν επικρατεί ακαταστασία όπως στο αεροπλάνο.
Εδώ δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα, αλλά στο αεροπλάνο έχει. Και είναι και τα σπίρτα.
Στο αεροπλάνο άναβαν κανονικά ενώ εδώ δεν ανάβουν.
Τα ανθρακούχα ποτά είναι ξεθυμασμένα, το φαγητό είναι άγευστο...
ο αέρας άοσμος και ο ήχος χωρίς αντίλαλο.
Και μετά έχουμε αυτόν τον ανισόρροπο που πυροβολεί...
αλλά η σφαίρα μετά από λίγα εκατοστά χάνει τη δύναμή της.
- Υπάρχει βέβαια κι ο καιρός. - Τι τρέχει μ'αυτόν;
Ενώ φυσάει δυνατά, υπάρχει μια χαμηλή νέφωση η οποία δεν μετακινήθηκε καθόλου.
Λες και ο καιρός ξεκουρδίστηκε, όπως ένα παλιό ρολόι χειρός.
Πράγμα το οποίο με φέρνει στο επίκεντρο του προβλήματος.
Πριν δεκαπέντε λεπτά ένιωθα λες και ήταν μεσημέρι.
Τώρα νιώθω λες κι είναι ακόμη πιο αργά. Λες κι είναι 4 το απόγευμα.
Και έχω την εντύπωση ότι σε λίγο θα σκοτεινιάσει...
πριν ακόμα τα ρολόγια μας δείξουν 10 το πρωί.
Κύριε Τζένκινς, μπορούμε να μπούμε στην ουσία του θέματος;
Το θέμα είναι ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με το χρόνο...
κι όχι με κάποια άλλη διάσταση όπως είπε ο Άλμπερτ.
Ας πούμε ότι κάθε λίγο, εμφανίζεται μια τρύπα στη ροή του χρόνου.
Όχι χρονοδίνη, αλλά σχισμή. Μια σχισμή στο χρονικό ιστό.
- Αυτό είναι το πιο τρελό που έχω ακούσει. - Αμήν!
Κύριε Γκάφνεϊ, αυτό που μας συμβαίνει είναι ήδη τρελό.
Συνεχίστε.
Ας πούμε ότι μια τέτοια σχισμή στο χρόνο διαδραματίζεται στο παρόν και στο παρελθόν.
Παρόμοια με σπάνια καιρικά φαινόμενα που αναφέρονται...
σαν αντεστραμμένους ανεμοστρόβιλους, κυκλικά ουράνια τόξα, αστροφεγγιά με το φως του ήλιου.
- Σαν το βόρειο σέλας. - Τι;
Το βόρειο σέλας εμφανίστηκε πάνω απ'την έρημο Μοχάβε όταν ξεκινήσαμε.
Υποτίθεται ότι θα περνούσαμε ακριβώς απ'το κέντρο του.
Τότε αυτό είναι. Το σέλας πάνω από την έρημο.
Αυτό ενισχύει τη θεωρία μου. Αν περάσαμε μέσα απ'αυτό...
και ήταν μια σχισμή, αυτό σημαίνει ότι δεν είμαστε πλέον στο δικό μας χρόνο.
Η κυρία έχει δίκιο. Δεν έχουμε πολύ χρόνο. Μπορούμε να καταλήξουμε κάπου;
Ναι, πιστεύω ότι μετακινηθήκαμε πολύ λίγο στο παρελθόν, ας πούμε δεκαπέντε λεπτά...
και ανακαλύψαμε τη πικρή αλήθεια των ταξιδιών στο χρόνο.
Ταξιδιών που δεν μπορούν να μας γυρίσουν στη μέρα...
της δολοφονίας του Κένεντι και να την αποτρέψουμε.
Ούτε να γίνουμε μάρτυρες της ανέγερσης των πυραμίδων ή της λεηλασίας της Ρώμης...
ή να εξερευνήσουμε την εποχή των δεινοσαύρων από πρώτο χέρι.
Όχι, φίλοι μου. Κοιτάξτε γύρω σας.
Αυτό είναι το παρελθόν. Κενό, σιωπηλό.
Ένας κόσμος που έπαψε να χρησιμοποιείται. Σαν ένα παλιό αντικείμενο που το πετάξαμε.
Η ποιότητα των αισθήσεών μας έχει εξαφανιστεί, όπως κι ο ηλεκτρισμός.
Ο χρόνος καμπυλώνεται από μόνος του σαν σπείρωμα, ολοένα και γρηγορότερα.
Και τι θα γίνει με μας; Αν αυτό το μέρος διαλύεται κι εμείς βρισκόμαστε πάνω του...
Τότε υποθέτω ότι θα διαλυθούμε κι εμείς μαζί του.
Ή απλά θα πάψουμε να υπάρχουμε, όπως οι υπόλοιποι επιβάτες της πτήσης.
Κύριε Τζένκινς, ακούω πάλι εκείνο τον ήχο που σας είπα.
Πλησιάζει ολοένα και περισσότερο.
Πάω να κοιτάξω απ'τα παράθυρα.
- Εσείς θα έρθετε; - Το ακούμε μια χαρά κι από δω.
Μείνετε μόνο μακριά απ'τον κύριο Τούμυ.
"Μείνετε μακριά απ'τον κύριο Τούμυ."
- Τι θα γίνει μ'αυτό, Μπράιαν; - Είναι ο μόνος ήχος σ'όλη πόλη.
Δεν έφτασε στη πόλη ακόμα αλλά θα φτάσει σύντομα.
Η Ντάινα έχει δίκιο. Πρέπει να φύγουμε από δω τώρα.
Ναι, αλλά που να πάμε; Στο Ατλάντικ Σίτυ, στο Μαϊάμι; Μήπως σε κανένα θέρετρο;
Λέτε ότι δεν υπάρχει κάποιο μέρος για να πάμε.
Νομίζω ότι κάνετε λάθος, αλλά πρώτα θέλω να σας ρωτήσω κάτι.
Υπάρχει τρόπος να φουλάρουμε το αεροπλάνο παρόλο ότι δεν έχει ρεύμα;
Υπάρχουν δεξαμενές καυσίμων στο έδαφος, δίπλα στον αεροδιάδρομο.
Αλλά ακόμα κι αν το γεμίσουμε, μετά τι κάνουμε;
Θ'απογειωθούμε και πάλι. Ό ήχος έρχεται από τ'ανατολικά. Η σχισμή του χρόνου ήταν δυτικά.
Μπορείς να επαναλάβεις την αρχική μας πορεία;
- Μπορώ, αλλά γιατί; - Η σχισμή μπορεί να είναι ακόμα εκεί.
Ίσως μπορέσουμε να ξαναπεράσουμε από μέσα της.
- Ίσως υπάρχει κάτι εκεί. - Ναι, ίσως.
Δεν έχει και πολύ σημασία γιατί δεν μπορούμε να πάμε πουθενά μ'αυτό το αεροπλάνο.
Γιατί; Αν το ξαναγεμίσουμε...
- Θυμάσαι τα σπίρτα που δεν άναβαν; - Τι σχέση έχουν αυτά;
Αφού τα σπίρτα δεν άναψαν κι οι μπύρες είχαν ξεθυμάνει, τότε και τα καύσιμα δεν θα καούν.
Θα είναι άχρηστα όπως κι οτιδήποτε άλλο σ'αυτόν το κόσμο.
Θα είχε το ίδιο αποτέλεσμα κι αν το γέμιζα με σιρόπι.
Εννοείτε ότι κολλήσαμε εδώ, μ'αυτόν τον ήχο να πλησιάζει και χωρίς τρόπο διαφυγής;
Τι είναι αυτά τα Λανγκολίερς που αναφέρατε προ ολίγου, κύριε Τούμυ;
Ντάινα, μη του μιλάς.
Μην ανησυχείς. Δεν θα πείραζα ποτέ το παιδί.
Όχι περισσότερο απ'ότι πλήγωσα εκείνο το κορίτσι. Φοβάμαι, αυτό είναι όλο. Εσύ;
Ναι, αλλά δεν κρατώ ομήρους, ούτε πυροβολώ έφηβους όταν φοβάμαι.
Με αποστόμωσες!
Τι είναι τα Λανγκολίερς, κύριε Τούμυ;
Νόμιζα ότι ήταν μια φαντασίωση αλλά...
αρχίζω να αναρωτιέμαι, γιατί τ'ακούω κιόλας.
- Αυτός ο ήχος είναι απ'τα Λανγκολίερς; - Τι άλλο θα μπορούσε να είναι.
Πες μου κι αλλά γι'αυτά.
Ο πατέρας μου έλεγε ότι ήταν μικρά πλασματάκια...
που ζούσαν μέσα σε μπουντρούμια, υπονόμους και άλλα σκοτεινά μέρη.
Σαν τα ξωτικά.
Καμιά σχέση. Δεν είναι τόσο ευχάριστα.
Μου έλεγε ότι ήταν τριχωτοί με μεγάλα δόντια και μικρά γρήγορα πόδια.
Ήταν γρήγοροι για να πιάνουν τα άτακτα αγο- ράκια όσο γρήγορα κι αν το 'βαζαν στα πόδια.
Κόφ'το. Την τρομάζεις.
Δεν με τρομάζει. Ξέρω τι είναι αληθινό και τι όχι.
Νομίζω ότι η Λόρελ θέλει να πει ότι τρομάζει η ίδια.
Ο πατέρας μου έλεγε ότι υπήρχαν χιλιάδες Λανγκολίερς...
για τα εκατομμύρια άτακτα αγοράκια και κοριτσάκια που το βάζουν στα πόδια.
Λάτρευε αυτή τη φράση γιατί υποδηλώνει...
την άσκοπη, χωρίς κατεύθυνση, αντιπαραγωγική κίνηση.
Τα Λανγκολίερς δεν το βάζουν στα πόδια. Έχουν κάποιο σκοπό.
Για την ακρίβεια είναι τα ίδια ο σκοπός προσωποποιημένος.
Τι κακό έκαναν τα παιδιά και τα κυνηγούσαν τα Λανγκολίερς;
Χαίρομαι που το ρωτάς αυτό, Ντάινα...
γιατί όταν ο πατέρας έλεγε ότι κάποιος ήταν άτακτος, εννοούσε ότι ήταν τεμπέλης.
Και ένας τεμπέλης δεν μπορεί να είναι έχει μεγάλες επιδιώξεις.
Στο σπίτι μου έπρεπε να έχεις υψηλούς στό- χους αλλιώς θα αποτύγχανες στη δουλειά σου.
Κι αν αποτύγχανες στη δουλειά σου έρχονταν τα Λανγκολίερς και σ'έβγαζαν απ'τη μέση εντελώς.
Έλεγε ότι κάποιο βράδυ, στο κρεβάτι μου...
θα τ'ακούσω να έρχονται καταπάνω μου, κριτσανίζοντας, μασουλώντας, πλαταγίζοντας...
Σταμάτα! Αρκετά.
Καλά.
Στοιχηματίζω ότι φοβόσασταν τον μπαμπά σας, κύριε Τούμυ.
Μπράβο σας δεσποινίς. Το καταλάβατε.
Τον έτρεμα.
- Έχει πεθάνει; - Ναι.
Ήταν αποτυχημένος στη δουλειά του; Τον άρπαξαν τα Λανγκολίερς;
Ναι.
- Κύριε Τούμυ; - Τι;
Δεν είμαι τόσο απειλητική όσο με βλέπετε. Κανείς μας δεν είναι.
Και που ξέρεις πως σε βλέπω, μικρή τυφλή μου δεσποινίς;
Θα εκπλαγείτε.
- Τι κάνουμε τώρα; - Δεν ξέρω.
-Θεέ μου, είναι πανέμορφο. -Ναι, αν το συγκρίνεις με τ'άλλα γύρω του.
- Μπράιαν, πόσα καύσιμα μας έχουν απομείνει; - Λιγότερο από πέντε χιλιάδες λίβρες.
Για να γυρίσουμε εκεί που συνέβη αυτό, χρειάζομαι τουλάχιστον εκατό χιλιάδες.
Ότι και αν είναι αυτό που συμβαίνει φαίνεται να είναι μεταδοτικό.
Επιστρέφω στο εστιατόριο. Αφήσαμε τις κυρίες μόνες, τόση ώρα, μ'αυτό το μούτρο.
- Πάμε. - Ένα λεπτό.
Άλμπερτ, τι συμβαίνει;
Κυβερνήτα, έρχεστε λίγο. Νομίζω πως βρήκα τη λύση στο πρόβλημα μας.
Τι κάνουν;
Βγάζουν τη φουσκωτή τσουλήθρα και βάζουν τη σκάλα στη πόρτα. Και ανεβαίνουν επάνω.
Σίγουρα δεν κατάλαβες τι σκαρώνουν;
Ξέρω μόνο ότι ο Άλμπερτ τρελάθηκε. Έλεγε συνεχώς κάτι για το αεροπλάνο.
- Δεν κατάλαβα. Τα έλεγε πολύ γρήγορα. - Ελπίζω να κάνουν γρήγορα.
Ο κύριος Τούμυ είχε δίκιο. Τα Λανγκολίερς πλησιάζουν.
Γλυκιά μου, ήταν απλώς μια επινόηση του πατέρα του.
Μπορεί κάποτε να ήταν φαντασίωση, αλλά όχι πλέον.
Λοιπόν, Άλμπερτ. Ξεκίνα.
Πειστήριο πρώτο: Τα σπίρτα απ'το εστιατόριο.
Κάτι άλλαξε έξω.
Λιγόστεψε το φως.
- Πως είναι ο κύριος Τούμυ; - Με δουλεύεις; Κοιμάται.
Αυτό ήταν. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο.
Μισό λεπτό. Μου μύρισε θειάφι. Δοκίμασε άλλο ένα.
Βλέπετε;
Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό; Φέραμε μαζί μας το δικό μας χρόνο.
Εκεί έξω είναι το παρελθόν. Και οτιδήποτε βρίσκεται ανατολικά της σχισμής.
Αλλά το παρόν είναι ακόμα εδώ. Κλεισμένο μέσα στο αεροπλάνο.
Γι'αυτό δείχνει φωτεινότερο, πιο ζωντανό απ'οτιδήποτε άλλο εδώ πέρα.
Μπράβο Άλμπερτ. Δοκίμασε την μπύρα.
- Μυρίστε. - Θεέ μου, μυρίζει σαν μπύρα.
Γέμισέ το, φίλε μου. Ο γιατρός λέει η προσμονή είναι εχθρός της καρδιάς.
Είσαι ξύπνιος;
Με τα σπίρτα έπιασε αλλά με τη μπύρα όχι. Γιατί;
Μάλλον θέλουν το χρόνο τους για να επανέλθουν.
Τέλεια. Η καλύτερη μπύρα που ήπια στη ζωή μου.
- Πράγματι. Υπέροχη. - Δοκίμασε τη σόδα.
Κύριοι, το αναψυκτικό είναι έξοχο απόψε.
Χριστέ μου. Σκοτείνιασε.
- Υποτίθεται ότι φυλάς τον τρελό. - Μην ανησυχείς. Κοιμάται.
Γαμώτο, αυτός ο ήχος είναι φρικιαστικός. Σαν τερμίτες σε ξύλο.
Καλύτερα να ελέγξουμε τον κύριο Τούμυ. Ανησυχώ γι'αυτόν.
Αν είναι αναίσθητος δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι.
Δεν νομίζω πως είναι αναίσθητος. Δεν νομίζω πως καν κοιμάται.
Εντάξει. Πάμε να δούμε.
Νόμιζα πως...
- Θεέ μου. Που είναι; - Ησυχία!
Εκεί είναι. Κρύβεται πίσω από κάτι.
Πως το ξέρεις; Εγώ δεν ακούω τίποτα.
Ακούω τη καρδιά του. Χτυπάει γρήγορα και δυνατά. Είναι κατατρομαγμένος. Τον λυπάμαι.
Κύριε Τούμυ, βγείτε σας παρακαλώ. Δεν θα σας κάνουμε κακό.
- Κύριε Τούμυ, μη φοβάστε. - Ντάινα!
Ντάινα!
Όχι! Θεέ μου! Ντάινα!
- Ήρεμα. - Ντάινα;
Πάω να φέρω βοήθεια.
Δεν είναι μικρό κοριτσάκι. Δεν είναι μικρό κοριτσάκι.
Είναι η αρχηγός-Λανγκολίερ.
Θα καλέσει και τ'άλλα, με τα νεκρά, τυφλά μάτια της. Το βρομόπαιδο.
Είσαι ιδιοφυΐα, Άλμπερτ.
Δεν έκανα τίποτα. Είδα τι γινόταν με τα σπίρτα της Μπέθανι και σκέφτηκα...
Ελάτε. Ελάτε γρήγορα.
- Την μαχαίρωσε. Πεθαίνει. - Ηρέμησε. Ποιος πεθαίνει;
Η Ντάινα. Το μαχαίρι έσπασε στο στήθος της. Ο Τούμυ το έκανε.
Γαμώτο. Άλμπερτ, έλα μαζί μου. Μπράιαν, ξεκίνα τις μηχανές και περίμενέ μας.
Κύριε Τζένκινς, περιμένετε απ'έξω, μήπως εμφανιστεί ο Τούμυ.
Είσαι καλά;
- Φύγετε από δω. - Μη μιλάς. Εντάξει;
Γεια σου, Ντάινα. Μην ανησυχείς. Θα σε πάρουμε αμέσως από δω.
- Πονάει; - Ναι, όταν αναπνέω.
- Σε κάνει να θέλεις να βήξεις; - Ναι. Όχι. Δεν ξέρω.
Καλύτερα μη βήξεις. Προσπάθησε να το αγνοήσεις και μη μιλάς άλλο.
Έχει εσωτερική αιμορραγία. Αν δε βγάλουμε τη λεπίδα γρήγορα, θα πνιγεί απ'το αίμα.
Κύριε Γουόργουικ, φέρτε μου μερικά τραπεζομάντιλα απ'το μπαρ και γρήγορα.
Τι κάνεις;
Ψάχνω για το κατάλληλο χειρουργικό εργαλείο.
- Σ'ενοχλεί η θέα του αίματος; - Θα το αντέξω αν χρειαστεί.
- Ωραία. Θα είσαι η νοσοκόμα μου. - Εντάξει.
Θα γίνεις καλά, Ντάινα. Θα γίνεις όπως ήσουν πριν. Στο υπόσχομαι.
Πλησίασαν. Πρέπει πραγματικά να βιαστείτε.
Το ξέρω, αγάπη μου. Το ξέρω.
"Πολύ σωστά, Κρέγκι. Κάτσε απλά εδώ στο σκοτάδι."
"Όταν έρθει η ώρα να φύγεις, θα στο πω."
Εντάξει, μπαμπά. Ότι πεις.
Θα χρειαστούμε ένα φορείο να την ανεβάσουμε στο αεροπλάνο. Βρείτε κάτι.
Κύριε Γκάφνεϊ, πίσω απ'το πάγκο θα βρείτε δύο πολύ κοφτερά μαχαίρια.
- Μπορώ να πάρω ένα τραπεζομάντιλο; - Ναι, γιατί;
Θα σας δείξω. Όταν ήμουν μικρός παίζαμε τον Ιντιάνα Τζόουνς.
Σχεδόν είχα σπάσει το μπράτσο του αδελφού μου μ'ένα τέτοιο.
Σκοπός σας δεν είναι να πιάσετε τον Τούμυ αλλά να βρείτε γρήγορα ένα φορείο.
Αν δεν βρείτε κάτι σε δέκα λεπτά ελάτε πάλι πίσω. Θα την κουβαλήσουμε μέσα.
Αν έχει εσωτερική αιμορραγία δεν πρέπει να την μετακινήσουμε.
Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Πρέπει να την ανεβάσω στο αεροπλάνο κάπως.
- Το ξέρω αλλά αν έχει εσωτερική... - Λόρελ, έχει δίκιο.
Έλα, πάμε.
Πως αισθάνεσαι, Ντάινα;
- Πονάει άσχημα. - Το ξέρω.
Έχει σφηνωθεί ένα κομμάτι απ'το μαχαίρι μέσα σου και πρέπει να βγει. Κατάλαβες;
- Φοβάμαι. - Κι εγώ το ίδιο.
Δίπλωσε τα τραπεζομάντιλα κι έλα δίπλα μου. Κύριε Γουόργουικ, βγάλτε τη ζώνη σας.
Θα πιάσω τη λεπίδα και θα τη τραβήξω. Εσύ αμέσως να πιέσεις με τον επίδεσμο.
Χριστέ μου, βοήθα με.
Μη τολμήσεις να τα παρατήσεις τώρα.
Τώρα. Πίεσε δυνατά. Όσο πιο δυνατά μπορείς!
Πίεσε δυνατά.
Ας δοκιμάσουμε εκεί.
- Λες να είναι κλειδωμένα; - Ας δούμε.
Άλμπερτ, κοίτα. Ένα φορείο.
Πρόσεξε! Είναι εδώ!
Είσαι ένα απ'αυτά, έτσι; Ένα Λανγκολίερ; Άι πηδήξου!
Λυπάμαι. Πραγματικά λυπάμαι...
αλλά πρέπει να το κάνω αυτό.
Αν έβλεπες τα πράγματα απ'τη δικιά μου μεριά θα με καταλάβαινες.
Θα πάω στη Βοστόνη! Θα πάω στη Βοστ...
Σήκωσέ την.
- Δώσε τη ζώνη. - Τ'ακούσατε αυτό;
- Λέτε να τους έπιασε ο Τούμυ; - Τη ζώνη, τώρα!
Τύλιξέ την γύρω της. Θέλω να συνεχίσεις να την πιέζεις γιατί εγώ θα πάω κάτω.
- Τι; Πρόσεχε σε παρακαλώ. - Μη φοβάσαι. Ξέρω τη δουλειά μου.
Τα πήγες περίφημα. Σ'ευχαριστώ.
Μην τον σκοτώσεις.
Γιατί; Αυτός ο μπάσταρδος σε μαχαίρωσε.
Τον χρειαζόμαστε. Κατάλαβες; Τον χρειαζόμαστε.
Άκουσέ την, Νικ.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΕΠΙΤΥΧΗΣ. ΝΕΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ;
ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΠΤΗΣΗΣ 29
ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΣΧΕΔΙΟΥ ΠΤΗΣΗΣ
Αυτό είναι.
Κυβερνήτα, γιατί δεν γύρισαν ακόμα;
Δεν ξέρω.
Ρώτησα τον Μπομπ, αν είδε κανέναν κι είπε πως όχι.
- Μήπως είναι όλοι τους νεκροί; - Όχι, δεν είναι.
Αν θέλεις, πήγαινε έξω να του κάνεις παρέα.
Φοβάστε καθόλου;
Ναι, φοβάμαι.
Τώρα αισθάνομαι καλύτερα. Νόμιζα ότι μόνο εγώ φοβόμουν.
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
"Ευχαριστούμε που επιλέξατε να πετάξετε με την Αμέρικαν Πράιντ."
Να'σαι καλά.
Κανένα σημείο ζωής;
Άκουσα κάτι σαν κραυγές λίγο πριν βγεις απ'το αεροπλάνο.
Ελπίζω η Ντάινα να γίνει καλά. Την μαχαίρωσε πολύ άσχημα.
- Είδες τον κυβερνήτη; - Προγραμματίζει κάτι στα όργανά του.
Το ελπίζω.
- Τι είναι αυτός ο θόρυβος; - Ελπίζω να μη χρειαστεί να το μάθουμε ποτέ.
Άλμπερτ;
Είσαι καλά, Άλμπερτ;
Που είναι ο κύριος Γκάφνεϊ;
Είναι μέσα στο γραφείο.
Ο Τούμυ κρυβόταν πίσω απ'τη πόρτα.
Σκότωσε τον Γκάφνεϊ επειδή μπήκε πρώτος.
Αν έμπαινα εγώ πρώτος, θα είχε σκοτώσει εμένα.
Μετά...
σκότωσα τον Τούμυ. Έπρεπε να το κάνω. Ήθελε να σκοτώσει κι εμένα.
Βρήκε κι άλλο μαχαίρι κι ήθελε να με σκοτώσει.
Άλμπερτ, συγκρατήσου, φίλε μου.
Δεν σκότωσα ποτέ μου κανέναν.
Είναι φρικτό. Σε καταλαβαίνω, πίστεψέ με.
Αλλά πρέπει να το ξεπεράσεις και μάλιστα γρήγορα. Γιατί αυτός ο ήχος πλησίασε κι άλλο.
Τον χτύπησες με τη τοστιέρα;
Δεν είναι νεκρός.
Δες και μόνος σου. Είναι κρύος αλλά ζει ακόμα.
Ας δούμε μήπως στάθηκε τυχερός κι ο κύριος Γκάφνεϊ. Βρήκατε φορείο;
Φορείο, Άλμπερτ.
- Ναι, βρήκαμε. - Πάμε.
Συγκρατήσου Άλμπερτ. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο.
- Πήγαινε το φορείο πάνω. Θα έρθω κι εγώ. - Εσύ τι θα κάνεις;
Θα πάω στο γραφείο να δω μήπως βρω τίποτα άλλο χρήσιμο.
Δεν σε πιστεύω.
Δεν πειράζει Άλμπερτ. Πήγαινε το φορείο επάνω και θα έρθω αμέσως.
Και μη κοιτάξεις πίσω.
Σου άξιζαν ακόμα χειρότερα, μπάσταρδε.
"Μην τον σκοτώσεις. Τον χρειαζόμαστε."
"Με κατάλαβες. Τον χρειαζόμαστε."
- Νικ, θα'ρθεις; - Ναι, σ'ένα λεπτό.
Έρχονται.
- Να σας βοηθήσω. - Προσεκτικά. Μη την ταρακουνάτε.
- Βοηθήστε να την ανεβάσουμε απ'τις σκάλες. - Είναι πολύ άσχημα;
- Αναίσθητη αλλά ζωντανή. - Που είναι οι υπόλοιποι;
Ο Γκάφνεϊ είναι νεκρός και μάλλον κι ο Τούμυ. Σηκώστε το πίσω μέρος.
Προσεκτικά.
Φέρτε την από δω.
Προσέξτε. Αφήστε την με το μαλακό και δέστε την.
- Είναι σοβαρά; - Ναι.
Θα τα καταφέρει ώσπου να γυρίσουμε;
Που στο διάολο να ξέρω; Στρατιώτης είμαι, όχι χειρουργός.
Συγγνώμη.
Αυτή η κατάσταση μου την έδωσε στα νεύρα.
Δεν χρειάζεται ν'απολογείσαι.
Θα ξεκινήσω τις μηχανές και θα πλησιάσω όσο περισσότερο μπορώ τις δεξαμενές των καυσίμων.
Εσείς οι τέσσερις φέρτε ένα βυτιοφόρο απ'τον διπλανό διάδρομο.
Εσείς Μπέθανι και κύριε Γουόργουικ, τραβήξτε τη σκάλα απ'το σκάφος.
Όταν το στρίψω, βάλτε την πάλι στη πόρτα.
Θα σε πάμε σπίτι σου.
Θεέ μου!
Κοιτάξτε. Ξαναξημέρωσε.
- Πόση ώρα έχει που σκοτείνιασε; - Λιγότερο από σαράντα λεπτά.
Ας μη ασχολούμαστε μ'αυτό τώρα.
"Κρεγκ. Κρεγκ Τούμυ;"
Άσε με να πεθάνω. Σε παρακαλώ, άφησέ με να πεθάνω.
- Τι θα γίνει με τον Τούμυ; - Δεν ξέρω.
Εγώ πάντως έκανα αυτό που ζητήσατε εσύ κι η Ντάινα. Τον άφησα απλά αναίσθητο στο πάτωμα.
Θέλεις να βγούμε για δείπνο όταν γυρίσουμε πίσω;
Ναι. Θα το ήθελα πολύ.
Και 'γω.
Αν το βλέπαμε ίσως μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε.
Εντάξει. Πάμε όλοι μαζί.
Ωραία. Από δω.
Συνεχίστε.
Καλά είναι εδώ. Μπέθανι, έρχεσαι λίγο εδώ; Μπορείς ν'ανοίξεις εκείνο το καπάκι;
Νικ, πάρε τη κεφαλή και βάλ'την εκεί.
- Είναι εντάξει; - Ναι.
Έτσι μπράβο.
- Ποιο θέλεις πρώτο, κυβερνήτα; - Δώσε αυτό στα δεξιά.
Τι κάνουμε τώρα, Μπράιαν;
Θα χρησιμοποιήσω τις μηχανές για να τραβήξω τα καύσιμα απ'τις δεξαμενές.
- Πόσο θα μας πάρει; - Δεν ξέρω. Κάνα δυο ώρες.
Καλύτερα να βιαστούμε. Δεν νομίζω ότι έχουμε δύο ώρες.
Πιθανόν ούτε καν μία.
Κρεγκ.
Κρεγκ, σήκω επάνω.
Πρέπει να σηκωθείς τώρα.
Φύγε μακριά. Σε μισώ. Φύγε μακριά.
Ήρθαν για σένα, Κρεγκ.
Όλοι όσοι ήθελες να δεις. Άφησαν την Βοστόνη κι ήρθαν εδώ.
Μπορείς ακόμα να τους συναντήσεις.
Αν έχεις τα κότσια να σηκωθείς.
Αν έχω τα κότσια;
Όποια στο διάολο κι αν είσαι, μάλλον με δουλεύεις.
Έλα Κρεγκ. Δεν θα σε περιμένουν για πάντα.
Τα Λανγκολίερς θα το δουν αυτό.
Πρέπει να σηκωθείς. Πρέπει.
Άντε, Κρεγκ. Σήκω.
Από δω, Κρεγκ. Σε περιμένουν.
Λυπάμαι, κύριε Τούμυ. Παρότι έκανες, λυπάμαι.
Αλλά σε χρειαζόμαστε. Γι'αυτό σε παρακαλώ, βιάσου.
Τι συμβαίνει, Μπράιαν;
Οι μηχανές δεν εγκρίνουν τα καινούργια καύσιμα.
- Γαμώτο. - Μπορείς να κάνεις κάτι;
Θ'αφήσω τις άλλες δύο μηχανές ν'αντλούν καύσιμα. Ελπίζω να πιάσει.
Θα τις κλείσω εντελώς και θα περιμένουμε να εναρμονιστούν με το χρόνο του αεροπλάνου.
- Βλέπω ότι μας πάει η τύχη. - Ναι.
Τι γίνεται; Πάνε όλα καλά;
Θα τα καταφέρουμε.
Εσύ τους έφερες, έτσι;
Τον πρόεδρο του συμβουλίου και τα μέλη της επιτροπής.
Ναι, αλλά πρέπει να βιαστείς γιατί θα φύγουν.
Από δω, Κρεγκ. Σε περιμένουν.
Βιάσου.
Η Ντάινα παραμιλάει στον ύπνο της. Είναι έξαλλη.
Δεν ξέρω, αλλά μάλλον την χάνουμε.
Βιάσου, πριν φύγουν.
Πρέπει να ονειρεύεται τον Τούμυ. Είπε το όνομά του προηγουμένως.
Ναι, θα το κάνω αν το θες. Αλλά βιάσου. Ξέρω ότι πονάς αλλά βιάσου.
- Παραληρεί, έτσι; - Όχι, δεν νομίζω.
- Νομίζω ότι έχει να κάνει με... - Με τι;
Μ'αυτό που είπε στον Νικ για τον Τούμυ, δηλαδή ότι τον χρειαζόμαστε.
Αφήστε την να ηρεμήσει λίγο. Χρειάζεται ύπνο.
Θεέ μου. Ελπίζω ν'απογειωθούμε σύντομα.
Σ'ευχαριστώ που τους έφερες. Είναι η τελευταία μου ευκαιρία.
Η τελευταία ευκαιρία να ξεφύγω απ'τον πατέρα μου κι όλα τ'άλλα.
Ναι, το ξέρω αλλά πρέπει να βιαστείς.
Εντάξει. Ότι πεις.
- Τι ήταν αυτό; - Σαν να έπεσε κάποιο δένδρο.
- Δεν φυσάει και τόσο πολύ. - Σωστά.
- Τι έγινε; - Τίποτα.
Κοιτάξτε εκεί!
Πρέπει να φύγουμε τώρα!
Σταματήστε το!
Ο χρόνος λιγοστεύει, Μπράιαν. Πόσο θέλεις ακόμα;
- Δεκαπέντε λεπτά. - Δεν γίνεται λιγότερο;
Χρειάζομαι 50.000 λίβρες σε κάθε φτερό. Ούτε σταγόνα λιγότερο. Αλλιώς θα συντριβούμε.
Βιάσου, Κρεγκ.
Κοίτα με.
Τώρα σήκω, Κρεγκ. Σήκω.
Κοίτα με, Κρεγκ.
Ήρθαν απ'την Βοστόνη για να σε συναντήσουν.
Βιάσου, Κρεγκ! Βιάσου!
Πήγαινε κοντά τους, Κρεγκ. Γρήγορα.
Τρέχα γύρω απ'το αεροπλάνο. Τρέχα σ'αυτούς.
Ωραία. Τ'αποσυνδέουμε και φύγαμε.
Ο κύριος Τούμυ! Είναι ο κύριος Τούμυ!
Τι κάνει;
Αφήστε τον. Δεν έχουμε χρόνο.
Κύριε Τούμυ, επιτέλους. Χαίρομαι που τα κατάφερες, Κρεγκ.
Λοιπόν, δώσε μας τον απολογισμό σου, Κρεγκ. Πες μας πόσα χρήματα έβγαλες για μας.
- Θέλετε να μάθετε πόσα έβγαλα για σας; - Ναι.
Θα σας πω πόσα έβγαλα για σας. Δεν έβγαλα ούτε...
- "Όχι, Κρεγκ!" - Σκάσε, σκάσε!
"Πες ότι έχασες τα λεφτά αλλά ότι ήταν ένα σφάλμα, ένα ατυχές γεγονός."
Όχι. Δεν έβγαλα φράγκο. Έχασα τα λεφτά σας!
Έχασα 43 εκατομμύρια δολάρια. Και το έκανα σκόπιμα. Σκόπιμα!
Ηλίθιε.
- Πανίβλακα. - Όχι, όχι.
Τι κάνει;
Δεν σε φοβάμαι πια πατέρα. Τα Λανγκολίερς δεν υπάρχουν.
Εσύ τα επινόησες.
Που βρίσκομαι;
Πάμε να φύγουμε από δω.
Τι στο διάολο είναι αυτά;
Θεέ μου!
Ένα Λανγκολίερ!
Όχι!
Έλα. Έλα, κουνήσου!
Όχι! Όχι!
Όχι!
"Κρεγκ, εσύ δεν τρέχεις απλά."
"Το έβαλες στα πόδια!"
Όχι, όχι. Μπαμπάκα, κάν'τα να φύγουν. Σε παρακαλώ!
Θα είμαι καλό παιδί! Σε παρακαλώ. Στο υπόσχομαι, απλά κάν'τα να φύγουν!
Δέστε τις ζώνες σας!
Θεέ μου!
Μπέθανι, είσαι καλά;
Θεέ και Κύριε! Κοιτάξτε.
- Τι είναι; - Πάνε προς το σημείο που ήταν ο Τούμυ.
Αν δεν ήταν ο Τούμυ, θα είχαν φάει εμάς και το αεροπλάνο.
Το ήξερε. Δεν ξέρω πως αλλά το ήξερε.
- Τώρα ξέρουμε. - Τι ξέρουμε;
Ξέρουμε τι γίνεται το παρόν όταν γίνει παρελθόν. Περιμένει να έρθουν αυτά.
Τους χρονοφύλακες της αιωνιότητας. Πάντα ακολουθούν από πίσω.
Καθαρίζουν την ακαταστασία με τον ποιο αποτελεσματικό τρόπο. Τρώγοντάς την.
Ο κύριος Τούμυ ήξερε γι'αυτά.
Τα έλεγε Λανγκολίερς.
Όχι! Όχι.
Έλα! Έλα!
ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΑΠΟΓΕΙΩΣΗΣ - 150 ΜΙΛΙΑ
Χάσου από δω!
Μας έπιασε;
Πάνω, πάνω.
Έλα!
Τα καταφέραμε; Απογειωθήκαμε;
- Τι έγινε; Πέφτουμε; - Κάτσε κάτω, δέσου κι όλα θα πάνε καλά.
- Μη τολμήσεις και το ανοίξεις. - Μην ανησυχείς. Δεν το ανοίγω.
Απογειωθήκαμε.
Όλοι ξέρουμε τι θα γίνει τώρα.
Θα κάνουμε ακριβώς την αντίστροφη πορεία.
Κι ας ελπίζουμε ότι η πύλη που περάσαμε θα'ναι ακόμα ανοιχτή.
Αν είναι, θα προσπαθήσουμε να ξαναπεράσουμε.
- Πάω μπροστά. Θέλεις να'ρθεις; - Όχι, θα μείνω μαζί της.
- Ισχύει ακόμα το ραντεβού ή το ξέχασες; - Όχι, δεν το ξέχασα κι ούτε θα το ξεχάσω.
Ούτε εγώ.
Κρατήσου, Ντάινα. Σε παρακαλώ.
- Τι θα γίνει αν τα καύσιμα ξεθυμάνουν; - Τη ξέρεις την απάντηση, Μπέθανι.
Ναι, θα πέσουμε.
- Θέλεις να με φιλήσεις; - Ναι.
Τότε, τι περιμένεις;
Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
- Ο χρόνος κυλάει γρηγορότερα. - Ναι.
Σε λίγο οι μέρες και οι νύχτες θα εναλλάσσονται αστραπιαία.
Όλοι πηγαίναμε στη Βοστόνη για διαφορετικούς λόγους.
Εσύ Νικ;
Βιάσου. Περνάει η ώρα.
Γιατί όχι; Έτσι κι αλλιώς τι σημασία έχει το άκρως απόρρητο...
όταν έχεις δει ένα τσούρμο σφαιρικών δολοφόνων να ισοπεδώνουν το κόσμο;
Είμαι ειδικός πράκτορας του στρατού, Μπράιαν.
Κάνω μια σειρά από περίεργες δουλείες.
Κάποιες είναι σχετικά ακίνδυνες και κάποιες άλλες, πολύ δυσάρεστες.
Υπάρχει ένας διακεκριμένος πολιτικός στη Βοστόνη.
Για χάρη του διάλογου μας, θα τον πω "κύριο Ομπάνιον".
Είναι πολύ πλούσιος και ένθερμος υποστηρικτής του IRA.
Είναι επίσης ένας πολύ επικίνδυνος ιδεαλιστής...
απ'αυτούς που δε χρειάστηκε ποτέ να εμπλακούν σ'ένα ανθρώπινο μακελειό.
- Υποτίθεται ότι έπρεπε να τον σκοτώσεις; - Μόνο αν ήταν απαραίτητο.
Έχει κάποιους ισχυρούς Αμερικάνους φίλους, οι οποίοι τυγχάνει να'ναι και δικοί μας φίλοι.
Επομένως αν τον σκότωνα θα ήταν ένα μεγάλο πολιτικό ρίσκο.
Αλλά κουβαλάει μαζί του ένα πολύ ωραίο μανούλι.
Αυτήν υποτίθεται πως έπρεπε να σκοτώσω.
Ως προειδοποίηση;
Ναι, ως προειδοποίηση.
Αρκετά με τα δικά μου. Σειρά σου τώρα.
-Ποιο είναι το μυστικό που κρύβεις μέσα σου; -Ποιος, εγώ; Όχι.
Δεν έχω τίποτα να κρύψω.
Ίσως έχω κάτι.
Η πρώην γυναίκα μου πέθανε σε μια πυρκαγιά στην Βοστόνη. Γι'αυτό πήγαινα εκεί.
Ο γάμος μας τελείωσε άσχημα.
Καυγαδίσαμε για το αν θα κάναμε παιδιά. Εγώ ήθελα κι αυτή όχι.
Και τότε έκανα κάτι...
...που πότε δεν πίστευα πως θα έκανα.
Ήθελα να της ζητήσω συγνώμη...
...αλλά μάλλον καθυστέρησα πολύ.
Εγώ δεν θ'ανησυχούσα τόσο πολύ, Μπράιαν.
Είμαι σίγουρος ότι σ'έχει συγχωρέσει.
Αν γλιτώσουμε απ' αυτό, αν γυρίσουμε πίσω...
...θα συνεχίσεις μ'αυτό που έκανες; Θα σκοτώσεις το κορίτσι;
Όχι. Τέρμα οι εφιάλτες για τον Νίκολας.
Αν καταφέρουμε να βγούμε απ'αυτό ασφαλείς, κάτι που δε το νομίζω, μάλλον θ'αποσυρθώ.
Και τι θα κάνεις;
Μπορεί να γίνω ιπτάμενος.
Λόρελ;
Ντάινα, προσπάθησε να μη μιλάς.
Γυρίζουμε πίσω. Και θα γίνεις καλά, στο υπόσχομαι.
Μην ανησυχείς για μένα. Πήρα αυτό που ήθελα.
Ντάινα, καλύτερα μη μιλάς.
Είδα μέσα απ'τα μάτια του κυρίου Τούμυ.
Στην αρχή, όλα έδειχναν μοχθηρά και δυσάρεστα.
- Αλλά στο τέλος καλυτέρευσε. - Σε παρακαλώ, μη μιλάς.
Είδα κι εσένα, Λόρελ.
Είσαι όμορφη, ειδικά τα μάτια σου.
Όλα ήταν όμορφα, ακόμη κι αυτά που ήταν νεκρά.
Ήταν τόσο υπέροχα...
που έβλεπα.
Ντάινα;
Ανάπνευσε, Ντάινα. Ανάπνευσε.
Σε παρακαλώ, ανάπνευσε. Ανάπνευσε.
"Είδα μέσα απ'τα μάτια του κυρίου Τούμυ."
"Όλα ήταν όμορφα, ακόμη κι αυτά που ήταν νεκρά."
"Ήταν τόσο υπέροχα...
που έβλεπα."
Θα το θυμάμαι αυτό.
Χάσαμε το κοριτσάκι.
- Δεν έκανε τελικά την εγχείρησή της. - Πράγματι.
- Η Λόρελ είναι καλά; - Σχεδόν.
- Σου αρέσει η Λόρελ, έτσι; - Ναι.
Μπορεί να φανεί στους φίλους μου αστείο ότι είμαι ερωτευμένος, αλλά είμαι.
Έχει χαρακτήρα, Μπράιαν.
Σας εύχομαι τα καλύτερα.
Αλλά καλύτερα να επικεντρωθούμε στο πως θα γυρίσουμε πίσω.
Είμαστε κάπου εδώ.
Εκεί κάπου πρέπει να βρίσκεται η σχισμή. Θέλω να έχεις το νου σου όσο θα πιλοτάρω.
Εντάξει. Μακάρι να ήξερα για τι ψάχνω.
Θα το καταλάβεις όταν το δεις.
Αν το δεις.
Τι συμβαίνει;
Δεν ξέρω κι αυτό είναι το πρόβλημα, αγόρι μου.
Κάτι είναι λάθος. Πολύ λάθος, και δε μπορώ να καταλάβω τι.
Μπράιαν, νομίζω ότι βλέπω κάτι.
Κύριε των Δυνάμεων!
Όχι.
Ναι, τα καταφέραμε.
Κυρίες και κύριοι, βρήκαμε αυτό που ψάχναμε.
Θα περάσω κατευθείαν από το κέντρο του και θα δούμε τι υπάρχει απ'τη άλλη μεριά.
Σταμάτα! Σταμάτα κυβερνήτα.
Συνέχισε. Θα τον αναλάβω εγώ.
Σταμάτα! Πέσ'του να στρίψει. Πρέπει να γυρίσουμε πίσω.
- Δεν πρέπει να περάσουμε από μέσα του. - Ηρέμησε, εντάξει.
Θα πεθάνουμε όλοι. Άκουσέ με!
Κοιμόμασταν όλοι, όταν περάσαμε τη σχισμή.
Γαμώτο μου!
Στρίψε, Μπράιαν. Γύρνα πίσω αμέσως.
- Νικ; - Ναι.
Νικ, είσαι καλά;
Έχω ζήσει και καλύτερες μέρες. Έσπασα το χέρι μου.
- Ξεφύγαμε, σωστά; - Ναι, αλλά γιατί;
Ξεφύγαμε, έτσι; Παραλίγο. Μπράβο.
- Αυτή είναι η ενδοσυνεννόηση; - Ναι. Τι στο διάολο συμβαίνει;
Ακούστε με όλοι. Καταφέραμε να ξεφύγουμε εγκαίρως.
Είμαστε πολύ τυχεροί.
Κι εγώ ήμουν πολύ ανόητος.
Θα σας εξηγήσω. Όταν περάσαμε τη σχισμή για πρώτη φορά, όσοι ήταν ξύπνιοι εξαφανίστηκαν.
- Τι μου λες... - Όλοι είμαστε ξύπνιοι τώρα.
Άρα αν περάσουμε κι εμείς ξύπνιοι τη σχισμή, η λογική λέει ότι επίσης θα εξαφανιστούμε.
- Αυτό είναι όλο. - Αυτό είναι όλο;
Και τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνουμε;
Πρέπει να κοιμηθούμε; Πως θα το κάνουμε αυτό;
Με τέτοια υπερένταση δε μπορώ να κλείσω μάτι.
Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνουμε τώρα...
αλλά αν σκοπεύουμε να περάσουμε απ'τη τρύπα, πρέπει να το κάνουμε σύντομα.
- Τα καύσιμα φτάνουν το πολύ για μια ώρα. - Σίγουρα υπάρχουν κι άλλα αεροδρόμια.
Υπάρχουν, αλλά δεν είναι για το μέγεθος αυτού του αεροσκάφους.
Υπάρχει και το αεροδρόμιο του Λος Άντζελες, αλλά θέλω περίπου...
...35 λεπτά για να φτάσω εκεί. Κι αυτό μου δίνει μόνο 20 λεπτά, για να περάσω τη τρύπα.
Τώρα, πως θα γίνει να κοιμηθούμε όλοι μαζί ταυτόχρονα;
Μήπως ξεχνάτε το πιο σημαντικό απ'όλα;
Αν κοιμηθούμε όλοι, ποιος θα προσγειώσει το αεροπλάνο στο Λος Άντζελες;
Μας εγκατέλειψε η τύχη, εντελώς.
Θα πρέπει να υπάρχει κάποιος τρόπος.
Υπάρχει ένας τρόπος.
- Γαμώτο, υπάρχει. - Ποιος είναι, Μπράιαν;
- Η πίεση. - Σωστά. Η πίεση.
- Θα μου πείτε κι εμένα για τι μιλάτε; - Λέω να ρίξω τη πίεση του αέρα εδώ μέσα.
Αν το κάνω αυτό, θα πέσουμε όλοι ξεροί.
Παραμένει όμως το ερώτημα της Λόρελ.
Πως θα ξυπνήσω όταν περάσουμε, για να προσγειώσω το αεροπλάνο;
Κάποιος πρέπει να μείνει ξύπνιος για να επαναφέρει τη πίεση...
λίγο πριν περάσουμε μέσα απ'τη σχισμή.
- Άρα, ένας από εμάς θα... - Θα πρέπει να πεθάνει.
Ποιος θα το κάνει;
Θα τραβήξουμε κλήρο;
- Δεν χρειάζεται. Θα το κάνω εγώ. - Όχι.
Γιατί να το κάνεις εσύ; Γιατί να μη τραβήξουμε κλήρο;
Μπορεί να τύχει στον Μπομπ, ή στον Άλμπερτ ή σ'εμένα.
- Έλα λίγο μαζί μου. - Νικ, δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Το ξέρω. Ξεκίνα να κάνεις αυτά που πρέπει.
Λόρελ, νομίζω ότι θα μπορούσαμε να έχουμε κάτι οι δυο μας. Αν έχω δίκιο, πες το τώρα.
- Δεν υπάρχει χρόνος για τυπικότητες. - Ναι, το πιστεύω.
Αλλά δεν είμαστε σίγουροι. Θέλει χρόνο για να δείξει. Χρόνο, ηρεμία, καλή διάθεση.
Πρέπει να το κάνω, Λόρελ. Έκανα ένα απο- λογισμό της ζωής μου κι όλα είναι αρνητικά.
- Είναι ευκαιρία να κάνω κάτι σωστό. - Δεν καταλαβαίνω γιατί...
Θα ήθελα να σου πω τα πάντα για τον εαυτό μου αλλά δεν υπάρχει καιρός.
- Θέλεις να κάνεις κάτι για μένα; - Ναι, βεβαίως.
- Νικ. - Ναι, έρχομαι.
Άκουσέ με προσεκτικά. Ήμουν έτοιμος να τα παρατήσω. Το είχα αποφασίσει.
- Να παρατήσεις τι; - Δεν έχει σημασία. Θέλω να με πιστέψεις.
Δεν ξέρω για τι μιλάς αλλά πιστεύω ότι το εννοείς.
- Νικ, φτάνουμε στη σχισμή. - Έρχομαι, γαμώτο.
Άκου, ο πατέρας μου ζει στο Φλούτινγκ, ένα χωριό έξω απ'το Λονδίνο.
Ζήτα τον κύριο Χόουπγουελ. Κάποιοι παλιοί τον ξέρουν κι ως "Ο επιστάτης".
Βρέσ'τον και πες του ότι θα τα παρατούσα. Θέλω να επιμένεις.
Συνήθως φεύγει βρίζοντας όταν ακούει το όνομά μου. Θα επιμείνεις;
- Ναι. - Ωραία.
Να επαναλάβεις αυτά που σου είπα και να του πεις ότι εσύ με πιστεύεις.
Πες του ότι προσπάθησα να επανορθώσω για ότι συνέβη έξω απ'την εκκλησία στο Μπέλφαστ.
- Στο Μπέλφαστ; - Σωστά.
Αν δεν σε πιστέψει, πέσ'του για τις μαργαρίτες.
- Για τη στιγμή που αγόρασα τις μαργαρίτες. - Γιατί του αγόρασες μαργαρίτες.
Όχι σ'αυτόν, αλλά θα καταλάβει. Θα τα θυμηθείς όλ'αυτά;
Ναι, αλλά...
Εντάξει. Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ, Λόρελ.
Νικ;
- Θα νιώσουμε σαν να πνιγόμαστε; - Όχι, μια μικρή ζαλάδα.
Θα γυρίζει το κεφάλι σου για λίγο και μετά τίποτα.
Σωστά. Και ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί να είμαι ακόμα εδώ. Φυτρώνω εκεί που δε με σπέρνουν.
Καθίστε στις θέσεις σας. Νικ, κάτσε εδώ. Θα σου δείξω τι να κάνεις και πότε να το κάνεις.
Μισό λεπτό.
Θα τα παρατούσες. Το είχες αποφασίσει.
Κι αν ο πατέρας σου δεν μ'ακούσει, να του θυμίσω τη μέρα που αγόρασες τις μαργαρίτες.
- Σωστά; - Τέλεια, αγάπη μου.
Μου χρειαζόταν για να συνεχίσω.
- Τι λες; - Ας το κάνουμε.
Ξεκινάω την αποσυμπίεση.
Δέστε τις ζώνες.
Καλύτερα να δεθείς κι εσύ.
Η μάσκα του οξυγόνου είναι δίπλα σου.
Νικ, ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
Ξέρω. Δεν φοβάμαι. Κοιμήσου και όνειρα γλυκά.
- Άλμπερτ, με κρατάς σε παρακαλώ; - Ναι, αν με κρατήσεις κι εσύ.
Νικ...
απλά θα ήθελα...
Θέλω να πω...
σ'ευχαριστώ.
Να 'σαι καλά, φίλε. Ήταν μια αξέχαστη πτήση.
Ακόμη κι αν δεν είχαμε όλες τις ανέσεις.
Να θυμάσαι το Μπέλφαστ, πίσω από την εκκλησία.
Πράξη μεταμέλειας.
Θεέ μου!
Είναι τόσο...
όμορφο.
Έχεις δίκιο, Μπράιαν. Είναι όμορφο. Και γιατί να μην είναι;
Είναι το μέρος όπου η ζωή ξεκινά.
Το λίκνο της δημιουργίας, κι αστείρευτη πηγή ζωής.
Τα Λανγκολίερς απαγορεύεται να περάσουν από δω.
Ω, Θεέ μου!
Είναι τόσο όμορφο.
Προς πύργο ελέγχου του Λος Άντζελες, είναι η πτήση 29 της Αμέρικαν Πράιντ.
Απαντήστε παρακαλώ. Ζητώ άμεση προτεραιότητα.
Παράτα τα. Απλώς παράτα τα!
Κάτσε κάτω. Κάτσε κάτω. Μπαίνουμε σε περιοχή με μεγάλη κίνηση.
Δεν υπάρχει καμία κίνηση εκεί κάτω. Κοίτα και μόνος σου.
Είμαστε ήδη πάνω απ'το Λος Άντζελες. Βλέπεις όμως τίποτα απ'το παράθυρο;
Θα σου πω εγώ.
Τίποτα.
Απολύτως τίποτα.
Φόρα αυτό.
Κι αυτό εδώ.
Κυρίες και κύριοι, δεθείτε. Προσγειωνόμαστε.
Τι είναι αυτό;
Θεέ μου. Μείναμε από καύσιμα.
Κρατήσου, θα είναι απότομο.
Κρατήσου.
Πρόσεξε, θα χτυπήσουμε το φορτηγό με τη σκάλα.
Γαμώτο.
Πιο κοντά δεν γινόταν.
Έπρεπε να μας αφήσεις να συγκρουστούμε.
Όσα δοκιμάσαμε, η Ντάινα, ο Νικ, έγιναν για το τίποτα.
Ακριβώς τα ίδια κι εδώ.
Πάμε να δούμε και τους άλλους.
Ας βγούμε έξω. Αυτή τη φορά απ'την έξοδο του πιλοτηρίου.
Ευχαριστώ.
Τι είναι αυτός ο βόμβος; Ακούγεται σαν ηλεκτρικό ρεύμα.
- Όχι, δεν είναι ρεύμα. Δεν ξέρω τι είναι. - Ακούγεται εντελώς άγνωστο.
Δεν μπαίνουμε απ'τη πόρτα του προσωπικού;
- Περιμένετε. - Γιατί;
Τι έγινε, Μπομπ; Τι κοιτάς;
Δεν είναι το τι κοιτάω αλλά το τι μυρίζω.
Καύσιμο.
Λάδι.
Λάστιχο. Θαλασσινό αέρα. Τον μυρίζω.
Ναι, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Ακούστε.
Το ακούσατε;
Και τι σημαίνει αυτό; Αν όλα είναι εντάξει, γιατί δεν είδαμε φώτα όταν προσγειωνόμασταν;
- Που είναι οι άνθρωποι; - Και τι είναι αυτός ο ήχος που πλησιάζει.
Ας δούμε αν μπορούμε να μπούμε μέσα.
Ένα λεπτό. Ξέρεις κάτι. Τι είναι;
Θέλω να μπούμε μέσα και να ρίξουμε μια ματιά πρώτα.
Ελάτε μαζί μου. Γρήγορα.
Έχει κι άλλη πόρτα από δω.
Άλμπερτ, άνοιξέ το και δοκίμασέ το. Γρήγορα.
Νοστιμότατο. Τέλειο.
Ωραία. Ακούστε. Νομίζω ότι θα συμβεί πολύ σύντομα...
κι καλύτερα να μη είμαστε εδώ γιατί μπορεί να είναι επικίνδυνο. Ελάτε μαζί μου.
Τι θα συμβεί;
Έλα.
Ελάτε. Από δω.
Εδώ. Κολλήστε στο τοίχο.
Νομίζω ότι είμαστε ασφαλείς εδώ. Δεν εμποδίζουμε.
Τι θα συμβεί;
Όταν πετάξαμε ανατολικά απ'τη σχισμή, γυρίσαμε πίσω στο χρόνο περίπου 15 λεπτά.
Μας έφερε στο μέλλον. Έτσι δεν είναι; Τώρα η σχισμή μας έφερε στο μέλλον.
Έτσι πιστεύω. Απλώς δεν γυρίσαμε σ'ένα νεκρό κόσμο που προχώρησε χωρίς εμάς...
αλλά σ'ένα κόσμο που αναμένεται να γεννηθεί.
Κοιτάξτε. Δεν ξέρω τι είναι αλλά είναι θαυμάσιο.
Νομίζω ότι το παρόν είναι έτοιμο να μας προφτάσει.
"Νομίζω ότι έφυγε."
"Δεν νομίζω ότι αυτό είναι εφικτό."
Φυλαχτείτε. Μπορεί να είναι κανένας βλάκας.
Κοιτάξτε. Μπράιαν, κοίταξε.
Μπαμπά.
- Τι; Ψάχνω τη μητέρα σας. - Κοίτα τους καινούργιους ανθρώπους.
Ωραία. Πάμε να βρούμε τη μητέρα σας.
Τ'ακούσατε αυτό; Ακούσατε τι είπε;
Αυτό είμαστε; Οι καινούργιοι άνθρωποι;
- Είμαστε οι καινούργιοι άνθρωποι; - Έτσι φαίνεται.
Αυτό ήταν υπέροχο.
Κυβερνήτα, τι λες να κάνουμε τώρα;
Εγώ θέλω να πάω έξω, να πάρω λίγο καθαρό αέρα και να χαζέψω τον ουρανό.
- Πρέπει να ενημερώσουμε τις αρχές. - Θα γίνει κι αυτό. Πρώτα τον ουρανό.
Ίσως να τσιμπήσουμε και κάτι στο δρόμο;
- Το ρολόι μου έχει σταματήσει. - Και το δικό μου.
Ας φύγουμε τότε, εκτός κι αν κάποιος θέλει να πάρει την επόμενη πτήση για ανατολικά.
Όχι τώρα, αλλά σύντομα, για Αγγλία.
Υπάρχει κάποιος που πρέπει να συναντήσω στο Φλούτινγκ. Τον ξέρουν κι ως "Ο επιστάτης".
Για τι πράγμα μιλάς;
Για μαργαρίτες. Μιλάω για μαργαρίτες. Ελάτε, πάμε.
Όσο για μένα, την επόμενη φορά που θα πάω στην Βοστόνη, θα πάρω το τρένο.
Μπομπ, θα το ξεπεράσεις.
- Κοίτα κόσμος, Μπέθανι. - Το βλέπω. Είμαι τόσο χαρούμενη.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΥΠΟΤΙΤΛΙΣΜΟΣ PARIS K.